El Mártir
Le pidieron centavos de oro
Le pidieron la vida completa
Y él se la entregó, la entregó
No había noche que no la esperara
En un parque cerca de su casa
Y allí se quedó, se quedó
Le pidieron cantar sus canciones
Y enseguida cogió su guitarra
Empezaba a soñar con su voz
Si la Luna pedía, se la daba
No había nada, nada
Le entregaba la Luna y el Sol, es el Sol
El mártir suspiraba allá en al arena
El mártir no pensaba en el dolor
Quizás lo quiso tanto que su vida
Más nunca fue la misma, se acabó
Y en la iglesia ya se va a casar
Con un hombre distinto porque
No se puede entregar el corazón
Le había dicho su madre una vez
¿Por qué lo hiciste?
Yo jamás pedí que me adoraras
Porque te obligaron a mentirme
¿Y qué pude hacerles yo?
¿Por qué Dios mío, si era tan difícil engañarme?
Ojalá tú seas feliz y nadie te haga pagar tu traición
El mártir, solitario se va
Más nunca vuelve a creer en el amor
El mártir, solitario se va
Más nunca vuelve a creer en el amor
Le pidieron besar el silencio
Y corría a buscar el camino de la soledad, soledad
Los momentos mis lindos vivía
Él creyó ser la envidia de todos
Y ese fue el error de un mortal
Le pidieron borrar su inocencia
Y empezó a conocer la malicia
A olvidarse de Dios, de su Dios
No quería ni acordarse del pueblo
Los amigos nobles y sinceros
Él los olvidó, se olvidó
El mártir llora herido su tristeza
El mártir de su historia es perdedor
Quizás el día que supo la noticia
Su risa para siempre se apagó
Y en la iglesia guirnaldas se ven
Y a una novia le dan bendición
No entendía cómo pudo fingir
Por qué fue de tan mal corazón
¿Por qué lo hiciste?
Yo jamás pedí que me adoraras
Porque te obligaron a mentirme
¿Y qué pude hacerles yo?
¿Por qué Dios mío?
Si era tan difícil engañarme
Ojalá tú seas feliz
Y nadie te haga pagar tu traición
El mártir, solitario se va
Más nunca vuelve a creer en el amor
El mártir, solitario se va
Más nunca vuelve a creer en el amor
Más nunca, solitario se va
El mártir vuelve a creer en el amor
El mártir, solitario se va
Más nunca vuelve a creer en el amor
Más nunca, solitario se va
El mártir vuelve a creer en el amor
El mártir
De Martelaar
Ze vroegen om gouden centen
Ze vroegen om zijn hele leven
En hij gaf het, gaf het
Er was geen nacht dat hij het niet verwachtte
In een park dichtbij zijn huis
En daar bleef hij, bleef hij
Ze vroegen hem om zijn liedjes te zingen
En meteen pakte hij zijn gitaar
Hij begon te dromen met zijn stem
Als de Maan vroeg, gaf hij het
Er was niets, niets
Hij gaf de Maan en de Zon, dat is de Zon
De martelaar zuchtte daar in het zand
De martelaar dacht niet aan de pijn
Misschien hield hij zoveel van haar dat zijn leven
Nooit meer hetzelfde was, het was voorbij
En in de kerk gaat hij trouwen
Met een andere man omdat
Je kan je hart niet geven
Had zijn moeder ooit gezegd
Waarom deed je het?
Ik vroeg nooit dat je me vereerde
Omdat ze je dwongen om tegen me te liegen
En wat kon ik ze doen?
Waarom, mijn God, als het zo moeilijk was om me te bedriegen?
Ik hoop dat je gelukkig bent en dat niemand je laat betalen voor je verraad
De martelaar, eenzaam gaat hij weg
Gelooft nooit meer in de liefde
De martelaar, eenzaam gaat hij weg
Gelooft nooit meer in de liefde
Ze vroegen om de stilte te kussen
En hij rende om de weg van de eenzaamheid te zoeken, eenzaamheid
De mooiste momenten leefde hij
Hij dacht de jaloezie van iedereen te zijn
En dat was de fout van een sterveling
Ze vroegen hem om zijn onschuld te wissen
En hij begon de slechtheid te leren
Vergeet God, zijn God
Hij wilde zich niet eens herinneren aan het dorp
De nobele en oprechte vrienden
Hij vergat ze, vergat ze
De martelaar huilt gewond zijn verdriet
De martelaar is de verliezer van zijn verhaal
Misschien was de dag dat hij het nieuws hoorde
Zijn lach doofde voor altijd
En in de kerk zijn er slingers te zien
En ze geven een bruid hun zegen
Hij begreep niet hoe hij kon faken
Waarom had hij zo'n slecht hart?
Waarom deed je het?
Ik vroeg nooit dat je me vereerde
Omdat ze je dwongen om tegen me te liegen
En wat kon ik ze doen?
Waarom, mijn God?
Als het zo moeilijk was om me te bedriegen
Ik hoop dat je gelukkig bent
En dat niemand je laat betalen voor je verraad
De martelaar, eenzaam gaat hij weg
Gelooft nooit meer in de liefde
De martelaar, eenzaam gaat hij weg
Gelooft nooit meer in de liefde
Nooit meer, eenzaam gaat hij weg
De martelaar gelooft weer in de liefde
De martelaar, eenzaam gaat hij weg
Gelooft nooit meer in de liefde
Nooit meer, eenzaam gaat hij weg
De martelaar gelooft weer in de liefde
De martelaar