395px

Tot het Einde van het Leven

Diomedes Díaz

Hasta El Final de La Vida

Escucha mujer no quiero callar
Quiero gritar esta pena porque no es justo lo que me has hecho
Muy triste a solas me puse a pensar
Y veo que contigo nunca fallé
Mientras fuiste mía jamás te engañé
Entonces con qué derecho vienes me cambias por un rival

Estoy confuso por su manera de actuar
Quién se iba a imaginar
Que una joven de tu edad
Me jugara una traición

Creo que es un sueño pero no, es la realidad
Yo te quiero de verdad
No me da pena llorar
Siento celos de tu amor

Nadie es culpable de lo que me está pasando
Yo sé que hay muchos que viven la misma historia
Lo que es de uno con el tiempo va llegando
Solo Dios sabe la mujer que a uno le toca

Yo insisto y tengo la seguridad
De que a ese otro no lo quieres
Porque es difícil que tú me olvides
No es fácil de un día pa' otro cambiar
Si con el primer beso te enseñé
Y de cariño mil huellas dejé
Solo el destino decide quién en la vida puede triunfar

Sé que con él no encontrarás felicidad
Esa que te quise dar
Con pureza y humildad
Propia de nuestra región

Si te arrepientes no me importa el qué dirán
Te prometo ya verás
Que te voy a perdonar
Aunque pisotee mi honor

Porque en la vida cualquiera comete errores
Diste un mal paso te comprendo eres muy niña
Cuando regreses te pido no me abandones
Vamos a amarnos hasta el final de la vida

Tot het Einde van het Leven

Luister vrouw, ik wil niet zwijgen
Ik wil deze pijn schreeuwen, want wat je me hebt aangedaan is niet eerlijk
Heel verdrietig zat ik alleen na te denken
En ik zie dat ik met jou nooit heb gefaald
Zolang je van mij was, heb ik je nooit bedrogen
Dus met welk recht kom je me ruilen voor een concurrent?

Ik ben in de war door je manier van doen
Wie had dat kunnen denken?
Dat een jonge vrouw zoals jij
Mij zou verraden

Ik denk dat het een droom is, maar nee, het is de realiteit
Ik hou echt van je
Ik schaam me niet om te huilen
Ik ben jaloers op je liefde

Niemand is schuldig aan wat me overkomt
Ik weet dat er velen zijn die hetzelfde verhaal leven
Wat van jou is, komt met de tijd
Alleen God weet welke vrouw je krijgt

Ik blijf volhouden en ik ben ervan overtuigd
Dat je die ander niet echt wilt
Want het is moeilijk voor jou om me te vergeten
Het is niet makkelijk om van de ene op de andere dag te veranderen
Als ik je met de eerste kus heb geleerd
En met genegenheid duizend sporen heb achtergelaten
Alleen het lot beslist wie in het leven kan slagen

Ik weet dat je bij hem geen geluk zult vinden
Dat geluk dat ik je wilde geven
Met puurheid en nederigheid
Typisch voor onze regio

Als je spijt hebt, kan het me niet schelen wat anderen zeggen
Ik beloof je, je zult zien
Dat ik je ga vergeven
Ook al heb je mijn eer vertrapt

Want in het leven maakt iedereen fouten
Je hebt een verkeerde stap gezet, ik begrijp het, je bent nog zo jong
Als je terugkomt, vraag ik je, verlaat me niet
Laten we van elkaar houden tot het einde van het leven

Escrita por: Aurelio El Yeyo Núñez