395px

Op een Vervaagde Violet

Die Verbannten Kinder Eva's

On a Faded Violet

Colour from flowers gone
Which like sweet eves smiled on me
The odour from flowers flow
Which breathe of only thee

A withered vacant form
It lies on my abandoned breast
And mocks the heart which yet is warm
With cold and silent rest

I weep, my tears revive it not
I sigh, it breathes no more on me
Its mute and uncomplaining lot
Is such as mine should be

Colour from flowers gone
Which like sweet eves smiled on me
The odour from flowers flow
Which breathe of only thee

A withered vacant form
It lies on my abandoned breast
And mocks the heart which yet is warm
With cold and silent rest

I weep, my tears revive it not
I sigh, it breathes no more on me
Its mute and uncomplaining lot
Is such as mine should be

Op een Vervaagde Violet

Kleur van bloemen verdwenen
Die als zoete avonden naar me glimlachten
De geur van bloemen stroomt
Die alleen van jou ademt

Een verwelkte lege vorm
Het ligt op mijn verlaten borst
En bespot het hart dat nog warm is
Met koude en stille rust

Ik huil, mijn tranen wekken het niet
Ik zucht, het ademt niet meer op mij
Zijn stomme en klageloze lot
Is zoals het mijne zou moeten zijn

Kleur van bloemen verdwenen
Die als zoete avonden naar me glimlachten
De geur van bloemen stroomt
Die alleen van jou ademt

Een verwelkte lege vorm
Het ligt op mijn verlaten borst
En bespot het hart dat nog warm is
Met koude en stille rust

Ik huil, mijn tranen wekken het niet
Ik zucht, het ademt niet meer op mij
Zijn stomme en klageloze lot
Is zoals het mijne zou moeten zijn

Escrita por: Richard Lederer, Tania Borsky