395px

Verloren In De Nacht

Diego Torres

Perdidos En La Noche

Te busqué, te gritaba en mi lamento
Y cada noche me soñaba entre tu piel
Y te inventé y eras suave como el viento
Y en tu cuerpo yo creía enloquecer
Y al fin te tengo, para quererte, para adorarte
Para seguir por siempre

Perdidos en la noche, ocultos en la bruma
Viviendo esta locura, muriendo de ternura tu y yo
No habrá un reproche
Que te llene de amargura
No habrá más que una lluvia
De besos que se siembran en tu piel

Tu amor me das
Y te amo más
Bajo este cielo que nos cubre con su manto de silencio
Es tan inmenso lo que yo siento
Cuando me juras que serás para mi

Yo te extrañaba, era grande mi tormento
Y en mi mente yo creí volverte a ver
Te esperaba junto al mar
No me consolaba el tiempo
Y me moría por llegarte a enamorar
Y al fin te tengo
Para quererte, para adorarte, para seguir por siempre

Perdidos en la noche, ocultos en la bruma
Viviendo esta locura, muriendo de ternura tu y yo
No habrá un reproche
Que te llene de amargura
No habrá más que una lluvia
De besos que se siembran en tu piel

Ay ay ay como me gusta tenerte
Dos corazones unidos queriéndose hasta la muerte
Que lindo es verme en tus ojos cuando me siento perdido
Yo solo quiero tus besos, tus besos que son mi abrigo

Ay ay ay como me gusta tenerte
Dos corazones unidos queriéndose hasta la muerte
Y tu me has rescatado del olvido
Y me llenaste de esperanza
Y así por ti me siento viva
Y así por ti volvió la calma

Verloren In De Nacht

Ik zocht je, ik schreeuwde in mijn verdriet
En elke nacht droomde ik tussen jouw huid
En ik verzon je, je was zacht als de wind
En in jouw lichaam dacht ik gek te worden
En eindelijk heb ik je, om van je te houden, om je te aanbidden
Om voor altijd door te gaan

Verloren in de nacht, verborgen in de mist
Leven in deze gekte, stervend van tederheid jij en ik
Er zal geen verwijt zijn
Dat je vol bitterheid vult
Er zal alleen een regen zijn
Van kussen die op jouw huid worden gezaaid

Je geeft me jouw liefde
En ik hou nog meer van je
Onder deze hemel die ons bedekt met zijn stilte
Het is zo immens wat ik voel
Wanneer je me zweert dat je van mij zult zijn

Ik miste je, mijn kwelling was groot
En in mijn hoofd dacht ik je weer te zien
Ik wachtte op je aan de zee
De tijd troostte me niet
En ik stierf om je verliefd te maken
En eindelijk heb ik je
Om van je te houden, om je te aanbidden, om voor altijd door te gaan

Verloren in de nacht, verborgen in de mist
Leven in deze gekte, stervend van tederheid jij en ik
Er zal geen verwijt zijn
Dat je vol bitterheid vult
Er zal alleen een regen zijn
Van kussen die op jouw huid worden gezaaid

Oh oh oh, wat hou ik van je te hebben
Twee harten verenigd, die van elkaar houden tot de dood
Hoe mooi is het om mezelf in jouw ogen te zien als ik me verloren voel
Ik wil alleen jouw kussen, jouw kussen die mijn schuilplaats zijn

Oh oh oh, wat hou ik van je te hebben
Twee harten verenigd, die van elkaar houden tot de dood
En je hebt me gered uit de vergetelheid
En je vulde me met hoop
En zo voel ik me levend door jou
En zo is de rust teruggekeerd door jou.

Escrita por: Gustavo Santander / Kike Santander