Hunker
Het zingt in de lucht
Het druipt van de muren
Het valt uit de tassen
Van de mensen op straat
Het staat in de ogen
Van de jongens in disco's
Meisjes in tricots
Strak van gelaat
Het galmt door de gangen
Van de flats en de metro's
Het schreeuwt van de daken
Het scheurt in de auto's
Het zingt in de lucht
Het knalt door de muren
Het hangt in de huizen
Het kruipt waar het gaat
Het knaagt in fabrieken
Het zeurt in de kroegen
Het sist als een druppel
Op een gloeiende plaat
Willen maar niet kunnen
Er moet gauw iets gebeuren
Deze wereld te krap
Geen lucht te veel deuren
Het laat niet meer los als het toeslaat
Het laat niet meer los
Hunker
Hunker
Het zingt in de lucht
Het druipt van de muren
Het valt uit de tassen
Van de mensen op straat
Het staat in de ogen
Van de jongens in disco's
Meisjes in tricots
Strak van gelaat
Het smoort op het asfalt
Op zaterdagmorgen
Het komt met een klap
En het gaat niet meer zonder
Het laat niet meer los als het toeslaat
Het laat niet meer los
Hunker
Hunker
Willen maar niet kunnen
Er moet gauw iets gebeuren
Deze wereld te krap
Geen lucht te veel deuren
Het zit diep van binnen
Te stuiten naar buiten
Dat groene reptiel
Dat bijt en dat zuigt
Aan de punt van je ziel
Het laat niet meer los als het toeslaat
Het laat niet meer los
Hunker
Hunker
Anhelo
Resuena en el aire
Gotea de las paredes
Caen de las bolsas
De la gente en la calle
Se refleja en los ojos
De los chicos en las discotecas
Chicas en suéteres
Con rostros tensos
Eco en los pasillos
De los edificios y el metro
Grita desde los techos
Rasga en los autos
Resuena en el aire
Estalla a través de las paredes
Se cierne en las casas
Se arrastra a donde va
Roer en las fábricas
Lamento en los bares
Sisea como una gota
En una placa ardiente
Querer pero no poder
Algo debe suceder pronto
Este mundo es demasiado estrecho
Sin suficiente aire, demasiadas puertas
No suelta cuando ataca
No suelta
Anhelo
Anhelo
Resuena en el aire
Gotea de las paredes
Caen de las bolsas
De la gente en la calle
Se refleja en los ojos
De los chicos en las discotecas
Chicas en suéteres
Con rostros tensos
Se ahoga en el asfalto
En la mañana del sábado
Viene de golpe
Y ya no se va
No suelta cuando ataca
No suelta
Anhelo
Anhelo
Querer pero no poder
Algo debe suceder pronto
Este mundo es demasiado estrecho
Sin suficiente aire, demasiadas puertas
Está en lo más profundo
Buscando salir
Ese reptil verde
Que muerde y succiona
En la punta de tu alma
No suelta cuando ataca
No suelta
Anhelo
Anhelo