Pian Pian
ru meng cheng quan dang zhen
cang de ai lian bei xu xie cheng pian
dian nian cheng juan dang zhan
yue de hua mian zhi run se ni de yan
pian pian
pian pian
yin ni
gai bian
xiang ge shi de qing
huan hui wei le de xin yuan
pian pian
pian pian
bu zhi
bu jiao
yue jin le cang sang de yan zhi dai ni lun kuo de xian
ni shi wo xin kou chan chan mian mian
wen nuan de ren jian
ai que bu ke shuo de yuan
shi cong mang de yi han zhong
wo hai bu wan de kui qian
shi feng lang cui li bie
shi fan hua tui jin wu sheng wang que
qing yi bu bian wo xin kou ren jian de tian
zhong feng chu jian dang ni de
gua qian huang luan wo de xin xian
hua hai yao ye dang gu dan de
wu bian tan fang jin ni de yan
pian pian
pian pian
xiang si
cheng jian
zai jiu meng geng die qian tui
bian cheng le yu yan
pian pian
pian pian
ru feng
zhui yue
fang xia le wan shi hong
chen que fang bu xia ni yi mian
ni shi wo xin kou chan
chan mian mian wen nuan de ren jian
ai que bu ke shuo de yuan
shi cong mang de yi han
zhong wo hai bu wan de kui qian
shi feng lang cui li bie
shi fan hua tui jin wu sheng wang que
qing yi bu bian wo xin kou ren jian de tian
Langzaam Langzaam
droom mengt zich met de waarheid
verborgen liefde schrijft zich langzaam neer
herinneringen worden steeds sterker
jouw ogen stralen als de maan
langzaam
langzaam
om jou
te veranderen
in de liefde die zoet is
terug naar de verlangens van het hart
langzaam
langzaam
niet weten
niet vragen
de maan brengt de duisternis met zich mee, jij bent de schaduw die me omarmt
jij bent mijn hart, zo vol en warm
in de warme mensenwereld
liefde die niet te verwoorden is
komt voort uit de pijn van de drukte
ik ben nog niet klaar met het afbetalen van mijn schuld
de wind blaast door de takken
de bloemen bloeien, maar de hoop is verloren
vraag niet om verandering in de wereld van mijn hart
wanneer de storm komt, zie ik jou
veranderend, verwarrend, mijn nieuwe verlangen
bloemen bloeien, maar de eenzaamheid blijft
ik kan niet stoppen met het kijken naar jouw ogen
langzaam
langzaam
zoals de tijd
verandert
in dromen die steeds dieper gaan
verandert in woorden
langzaam
langzaam
als de wind
achtervolgt de maan
de avond valt, alles wordt rood
ik kan je niet vergeten, zelfs niet in mijn dromen
jij bent mijn hart, zo vol en warm
in de warme mensenwereld
liefde die niet te verwoorden is
komt voort uit de pijn van de drukte
ik ben nog niet klaar met het afbetalen van mijn schuld
de wind blaast door de takken
de bloemen bloeien, maar de hoop is verloren
vraag niet om verandering in de wereld van mijn hart