395px

Gevoelige Mensen

Dillaz

Pessoas Sentidas

Palavras são raras mas quando encaras que a situação
Simulas caras e não paras mesmo ouvindo aquele não
E desde o dia que a magia não surgiu no pensamento
Deste ousadia a uma cria que não querias no momento
E assim te vejo, sentado numa cadeira só
Fechado num mundo aparte, fazes desenhos no pó
E dedos mais amarelados do que a tua aliança
E as garrafas que tão vazias já são mais do que a esperança
Então fechas a porta e esqueces mais um dia
Empurras o bem-estar e dás um beijo à apatia
Tas focado na bebida tu não pensas em render
E tratamentos para quê? Basta só tu quereres
Viver aquilo que um dia tu sonhaste viver
Ter uma casa, ter um carro para poder condizer
Não deixes de pensar no sol mesmo que teja a chover
Que ninguém sobe sem no inicio ter de descer

E toda a tua vida fica resumida
Numa folha ardida
Curta mas comprida (mas comprida)
Noticias recebidas
Fazem comovidas
Pessoas sentidas (pessoas sentidas)

Tu queres é sair pela noite e esperar para que amanheça
Encostares-te a uma coluna e conheceres novas cabeças
Não passar da estaca zero e ter o coração a cem
Agarraste-te a uma garrafa que nem sabes o que tem
Os neurónios que mataste, vão fluir no pensamento
Mas não penses que tas livre, ainda vais a julgamento
Eu passo a vida a aconselhar-te pra não saltares da janela
Mesmo com uma porta ao lado queres passar por dentro dela
Tropa, vamos crescendo, cabeça ganha juízo
Vão-se virtudes e atitudes mas não muda o sorriso
Quando lançavas o feitiço algo estranho surgiu
Que num momento inesperado a tua varinha partiu
E foram copos e cigarros pousados na tua mesa
O sapo que enfeitiçaste nunca mais foi uma princesa
Não pensaste, paraste, criaste mais uma tristeza
E tu baloiças, com coisas más na tua cabeça
Não tentes dar palavras àquele que não te escuta
Não fujas do papão, a mentira tem perna curta
Vou viver a minha vida, no dia que eu morrer
Os meus olhos são do fogo, não é a terra que os vai comer
Memo que chores sorri, só para seres alguém diferente
Memo que eu caia, caí, ao menos tentei ir em frente
Mesmo que a batalha acabe, não se tu quem se rende
Aprende com o que vives nunca vivas com o que aprendes

E toda a tua vida fica resumida
Numa folha ardida
Curta mas comprida (mas comprida)
Noticias recebidas
Fazem comovidas
Pessoas sentidas (pessoas sentidas)

Gevoelige Mensen

Woorden zijn zeldzaam, maar als je het onder ogen ziet
Doe je alsof je het niet hoort, ook al hoor je die 'nee' niet
En sinds de dag dat de magie niet meer in je hoofd was
Van deze durf naar een kind dat je op dat moment niet wilde
En zo zie ik je, alleen op een stoel zitten
Gesloten in een aparte wereld, teken je in het stof
En je vingers zijn geler dan je ring
En de flessen die zo leeg zijn, zijn meer dan de hoop
Dus sluit je de deur en vergeet weer een dag
Duw je het welzijn weg en geef een kus aan de apathie
Je bent gefocust op de drank, je denkt niet aan opgeven
En behandelingen, waarvoor? Je moet het gewoon willen
Leef wat je ooit droomde te leven
Een huis hebben, een auto om bij te passen
Verlies de zon niet uit het oog, ook al regent het
Want niemand stijgt zonder eerst te dalen

En heel je leven wordt samengevat
Op een verbrand blad
Kort maar lang (maar lang)
Ontvangen nieuws
Maakt mensen emotioneel
Gevoelige mensen (gevoelige mensen)

Je wilt de nacht in en wachten tot het ochtend wordt
Je leunt tegen een pilaar en ontmoet nieuwe gezichten
Niet verder komen dan de nul en je hart op honderd
Je hebt je vastgeklampt aan een fles waarvan je niet weet wat erin zit
De neuronen die je hebt gedood, zullen stromen in je gedachten
Maar denk niet dat je vrij bent, je staat nog voor de rechter
Ik geef je advies om niet uit het raam te springen
Zelfs met een deur naast je, wil je er doorheen
We groeien, maat, je hoofd krijgt verstand
Deugden en houdingen verdwijnen, maar je glimlach blijft
Toen je de spreuk uitsprak, kwam er iets vreemds tevoorschijn
Dat op een onverwacht moment je toverstok brak
En er stonden glazen en sigaretten op je tafel
De kikker die je betoverde, was nooit meer een prinses
Je dacht niet na, stopte, creëerde weer een verdriet
En je wiegt met slechte dingen in je hoofd
Probeer geen woorden te geven aan degene die je niet hoort
Ren niet weg voor het monster, de leugen heeft korte benen
Ik ga mijn leven leven, op de dag dat ik sterf
Mijn ogen zijn van vuur, de aarde zal ze niet opeten
Ook al huil je, glimlach, gewoon om iemand anders te zijn
Ook al val ik, viel ik, ik heb in ieder geval geprobeerd vooruit te gaan
Zelfs als de strijd eindigt, ben jij niet degene die zich overgeeft
Leer van wat je leeft, leef nooit van wat je leert

En heel je leven wordt samengevat
Op een verbrand blad
Kort maar lang (maar lang)
Ontvangen nieuws
Maakt mensen emotioneel
Gevoelige mensen (gevoelige mensen)