Querida Já Não Dá
Quis dar-te o mundo e acabei, por dar-te quase nada
Amarrotado o peito que fizeste de almofada
Talvez até desligues e nem ligues à chamada
Mas mais vale uma cara triste, do que haver duas caras trancadas
Esta vida foi uma escada, só desce ou sobe
Nas alturas complicadas apareces, ou somes
Dizes que eu não apareci, talvez tenhas razão
Desculpa adormeci, o que conta é a intenção
E já nem sigo o coração só porque o meu rebobina
Tentei até trocar de cor mas tu e eu não combina
Mas querida, nunca foi a meu favor que no teu peito neva
Não sei se é o meu interior mas sei que alguém me leva
E eu posso ser esquecido ou não me ter lembrado
Mas eu sei bem quem me deve e se me deve é quase dado
Contrário sempre foi caminho errado
E não nascemos para sofrer nem para viver contrariados
E se vires que não queres, ou se eu disser que não dá
Se tu vires que não queres, ou se eu disser que não dá
Eu não te vou dizer adeus, mas eu vou cá estar para os meus
Porque se eu cá não estiver, diz-me fofa quem estará
Passas dia atrás de dia com o teu lenço no sofá
Ficas amarrada ao choro, e eu vou daqui para acolá
Para voltar ao mesmo não, nem com nenhuma condição
Alguma coisa não condiz, desculpa querida mas não dá
Querida já não dá
Não dá para continuar ou para avançar com os pés inchados
Se até mesmo deitados estamos a tropeçar
Talvez nem penses muito no assunto e acabes por ter um puto
E lhe dês o nome que eu lhe queria dar
E não é só inventar uma desculpa, a aprendizagem não resulta
Se eu acabo a voltar para o recreio
E usamos tantas vezes a palavra sem saber que o amo-te
É uma palavra que tem um traço no meio
E agora o que é que eu faço se eu não estou contigo?
E talvez já nem valha a pena mas
À noite eu quero dormir e querida eu não consigo
Querida atende o meu telefonema
Eu sei que a história é sempre a mesma mas
Fomos só mais uma linha que acabou por se tornar num novelo
E eu talvez deva merecê-lo
Ver bazar uma princesa que agora virou modelo
Lieve, Het Kan Niet Meer
Ik wilde je de wereld geven, maar gaf je bijna niets
Verfrommeld is de borst die je als kussen maakte
Misschien zet je de telefoon uit en negeer je de oproep
Maar een treurig gezicht is beter dan twee gesloten gezichten
Dit leven was een trap, alleen maar omhoog of omlaag
In moeilijke tijden ben je er, of verdwijn je
Je zegt dat ik niet kwam opdagen, misschien heb je gelijk
Sorry, ik viel in slaap, de intentie is wat telt
En ik volg mijn hart niet meer, alleen omdat het terugspoelt
Ik probeerde zelfs van kleur te veranderen, maar jij en ik passen niet
Maar lieve, het was nooit in mijn voordeel dat het in jouw hart sneeuwt
Ik weet niet of het mijn binnenste is, maar ik weet dat iemand me meeneemt
En ik kan vergeten worden of me niet herinneren
Maar ik weet goed wie me iets verschuldigd is, en als je het verschuldigd bent, is het bijna gegeven
Tegenstrijdig was altijd de verkeerde weg
En we zijn niet geboren om te lijden of om tegen de stroom in te leven
En als je ziet dat je niet wilt, of als ik zeg dat het niet kan
Als jij ziet dat je niet wilt, of als ik zeg dat het niet kan
Ik ga je geen vaarwel zeggen, maar ik zal hier zijn voor de mijne
Want als ik hier niet ben, zeg me schat, wie is er dan?
Je gaat dag na dag door met je zakdoek op de bank
Je blijft vastzitten in het huilen, en ik ga van hier naar daar
Om terug te keren naar hetzelfde, nee, niet onder enige voorwaarde
Iets klopt niet, sorry lieve, maar het kan niet meer
Lieve, het kan niet meer
Het kan niet meer doorgaan of vooruit met gezwollen voeten
Als we zelfs liggend over onze eigen voeten struikelen
Misschien denk je er niet veel over na en krijg je een kind
En geef je hem de naam die ik hem wilde geven
En het is niet alleen een excuus verzinnen, leren werkt niet
Als ik weer terugga naar het schoolplein
En we gebruiken zo vaak het woord zonder te weten dat 'ik hou van je'
Een woord is dat een streepje in het midden heeft
En wat moet ik nu doen als ik niet bij je ben?
En misschien is het al niet meer de moeite waard, maar
's Nachts wil ik slapen en lieve, ik kan niet
Lieve, neem mijn telefoontje aan
Ik weet dat het verhaal altijd hetzelfde is, maar
We waren gewoon weer een regel die een kluwen werd
En misschien verdien ik het
Te zien hoe een prinses vertrekt die nu een model is geworden