Bekentenis
Naargelang de dagen korten
verandert ook mijn tuin
het blad valt schreiend van de boom
en tegelijk ontwortelt ook mijn kruin,
Gezogen uit dit leven
zo werd mijn lied geboekt
met een wind die ruiten brak
en een voor een de bladen omsloeg.
Nu drinken mijn ogen gretig
het verleden maakt mij zat
Ik had toen zoveel te zeggen
ik moest en zou ik wilde, maar ik had
het klokhuis moeten bewaren
om iedereen te laten zien
hoe mooi de vrucht was van mijn jaren
mijn dagen gerangeerd in een stramien,
Van rust en altijd vrede
door handen warm en zacht
die steeds de mijne vulden
en kruidenthee vermengde met de middag,
Waar naargelang de winter milder werd
regen zoette mijn tuin
waar bomen botten in de zon
totdat de hars smeitte in de kruin,
Maar de reuzen die ontwaakten
Ik zag een ander licht
Ik voelde andere pijnen
er gingen deuren open en andere dicht,
En toen vielen de schellen
hebben woorden mij bevrijd
soms 's nachts terwijl de regen
de sterren wasten, al die tijd
trilden mijn handen koortsig
vibreerden zij als riet
Ik scheurde hart en nieren
in strofen voor mijn lied.
Maar boven de rivieren
heeft mijn stem niet gereikt
hoewel ik niemand kwetste
hoewel ik nimmer iemand heb gevleid,
misschien daarom
verdronken al mijn woorden
op de grens van zuid en noord
in het water van de Biesbosch
ben ik met zoveel anderen vermoord.
Want velen van mijn vrienden
die geven van dit lied
kozen het land van Vlaanderen
want hier hoort men ons niet.
En naargelang de dagen korten
verandert ook mijn tuin
het blad valt schreiend van de boom
en tegelijk ontwortelt ook mijn kruin.
Confesión
Acortar dependiendo de los días
también cambia mi jardín
la hoja cae usando del árbol
y al mismo tiempo mi corona también está detada
Salió de esta vida
Así fue como mi canción fue reservada
con un viento que rompió ventanas
y uno por uno giró las sábanas
Ahora mis ojos beben ansiosamente
El pasado me enferma
Tenía mucho que decir en ese entonces
Tenía que hacerlo y quería, pero tenía
tener que mantener el corehouse
para mostrar a todos
lo hermoso que fue el fruto de mis años
mis días desviados en una estramida
De paz y siempre paz
con las manos calientes y suaves
que siempre llenaba la mía
y té de hierbas mezclado con la tarde
Donde dependiendo del invierno se hizo más suave
La lluvia endulza mi jardín
donde los árboles huesos en el sol
hasta que la resina se mancha en la croina
Pero los gigantes que despertaron
Vi otra luz
Sentí otros dolores
Puertas abiertas y otras cerradas
Y luego cayeron las pieles
palabras me han liberado
a veces por la noche mientras la lluvia
las estrellas se lavaron, todo este tiempo
Mis manos temblorosas febrilmente
vibraban como cañas
Rompí el corazón y los riñones
en versos para mi canción
Pero por encima de los ríos
no consiguió mi voz
aunque no lastimé a nadie
Aunque nunca he halagado a nadie
tal vez debido a
ahogó todas mis palabras
en la frontera del sur y el norte
en el agua del Biesbosch
Me mataron con tantos otros
Para muchos de mis amigos
que dan esta canción
eligió la tierra de Flandes
porque aquí no pertenecemos
Y acortar dependiendo de los días
también cambia mi jardín
la hoja cae usando del árbol
y al mismo tiempo mi corona también está enraizando