Gedreven Door de Voorjaarswind
ze hebben je poëzie niet begrepen
je bloemen lieÎde en dood
je hebt het terug verwezen
ze stonden niet aan jouw kant
je hebt toen je gedichten verbrand
nu zweeÎ je boven de aÎgrondsrand
hé kom aan en laat ons gaan
er is een tijd van komen en gaan
dus kom mee m'n lentekind
gedreven door de voorjaarswind
we lopen samen in de zon
en kijken niet meer achterom
en wat ze denken laat ons koud
ze kletsen toch oÎ je Îeest of rouwt
ik heb geen spijt of hoe dan of hoe dan ook maar wel een streven
verweg van hier te gaan, een beter leven
een met alles wat ik nu nog heb
een horloge aan mijn vest
en met een maling aan de rest
er is een twijfel in je hart en je gedachten
je wee~ niet wat er komen gaat en toch wil je niet wachten
er smelt een laatste restje trots wachten
je afscheidstraan valt in 't stof
maar kijk de nevels trekken op
Impulsado por el viento de primavera
no entendieron tu poesía
tus flores de amor y muerte
las rechazaste de vuelta
no estaban de tu lado
entonces quemaste tus poemas
ahora flotas sobre el borde del abismo
hey, ven y vámonos
hay un tiempo de ir y venir
déjame llevarte, mi niño de primavera
impulsado por el viento de primavera
caminamos juntos bajo el sol
y no miramos atrás
y lo que piensen nos importa un bledo
hablan de ti, ya sea que festejes o llores
no tengo arrepentimientos, solo un objetivo
ir lejos de aquí, a una vida mejor
con todo lo que aún tengo
un reloj en mi chaleco
y sin importarme el resto
hay dudas en tu corazón y en tus pensamientos
no sabes qué vendrá y aún así no quieres esperar
se desvanece el último rastro de orgullo
tu lágrima de despedida cae al polvo
pero mira cómo se despejan las nieblas