395px

Vaarwel, Maanlichtje

Diomedes

Adiós Lunarcito

Cuánto diera por tener esa felicidad que me inspira
Y disfrutar el placer de algo inolvidable en mi vida
Y hoy lo acabo de perder, pero a mí me parece mentira
Adiós lindo amanecer mi alma se quedó oscurecida

Adiós lunarcito negro te llevan te separan de mí
¡Ay! Labios de caramelo donde tanta dulzura sentí
Sé que no se fueron lejos, yo sé que se quedaron aquí
Y por eso temo verlos porque vuelvo y los tomo pa' mí
Te hicieron cambiar de dueño ¡ay! Solo para verme sufrir

Virgen del Carmen déjame
Viví otro poquito más
Para poder demostrarle
Que lo que siento es verdad

De pronto con el tiempo mi amor
Yo te vuelvo a encontrar
De pronto con el tiempo mi amor
Yo te vuelvo a encontrar

Como soy sentimental siempre tomo las cosas a pecho
Y de tanto sentimiento por eso es que me pongo a llorar
Sea por bien o sea por mal, pero soy un hombre de respeto
Porque no puedo ocultar de veras lo que siento por dentro

Tan bonita como es yo que la tenía pechichona
Hoy me toca da un revés dejando por el suelo mi honra
Siendo yo buena persona, pero no me sabe comprender
Que Dios bendiga la hora porque fue que lo quiso y no fue
Ahora espero la vejez, pero siempre esperanzado en la gloria

Virgen del Carmen déjame
Viví otro poquito más
Para poder demostrarle
Que lo que siento es verdad

De pronto con el tiempo mi amor
Yo te vuelvo a encontrar
De pronto con el tiempo mi amor
Yo te vuelvo a encontrar

Vaarwel, Maanlichtje

Hoeveel zou ik geven voor die geluk dat me inspireert
En te genieten van de vreugde van iets onvergetelijks in mijn leven
En vandaag heb ik het net verloren, maar het lijkt me onwerkelijk
Vaarwel mooie zonsopgang, mijn ziel is verduisterd

Vaarwel, zwart maanlichtje, ze nemen je mee, ze scheiden je van mij
Oh! Lippen van karamel waar ik zoveel zoetheid voelde
Ik weet dat ze niet ver weg zijn, ik weet dat ze hier zijn gebleven
En daarom ben ik bang om ze te zien, want ik neem ze weer voor mezelf
Ze hebben je van eigenaar laten veranderen, oh! Alleen om me te laten lijden

Jomanda, laat me
Ik wil nog even leven
Om te kunnen bewijzen
Dat wat ik voel echt is

Misschien vind ik je weer, mijn liefde
Na een tijdje
Misschien vind ik je weer, mijn liefde
Na een tijdje

Omdat ik zo sentimenteel ben, neem ik alles ter harte
En van al dat gevoel begin ik te huilen
Of het nu goed of slecht is, maar ik ben een man van respect
Want ik kan echt niet verbergen wat ik van binnen voel

Zo mooi als ze is, ik die haar zo graag had
Vandaag krijg ik een klap, mijn eer ligt op de grond
Ik ben een goed persoon, maar ze begrijpt me niet
Dat God de tijd zegene, want het was zijn wil en niet de mijne
Nu wacht ik op de ouderdom, maar altijd hoopvol op de glorie

Jomanda, laat me
Ik wil nog even leven
Om te kunnen bewijzen
Dat wat ik voel echt is

Misschien vind ik je weer, mijn liefde
Na een tijdje
Misschien vind ik je weer, mijn liefde
Na een tijdje

Escrita por: diomedes diaz