Thorns Of Crimson Death
See the plains lie ghastly silent as being frozen in time
A place of distress where evil still lies vigilant enshrined
Years that passed are now centuries and forgotten seem the fallen ones
But on lived the memories in the spirits of a battle sons
Hear the choirs
Is it the wind that brought back their cries?
Once forged in blood by tragedy
Sharp were the thorns of crimson death
Through the air again our voices whisper and awake are now your eyes
For too long closed in slumber, but death didn't prove our demise
By ages so dark we've been sculptured as fragments of story and tales
As we haunt we are endlessly captured and shrouded in the wind that here wails
Hear the choirs
Is it the wind that brought back their cries?
Forged in blood by tragedy
Dark were the thorns of crimson death
By ages so dark we've been sculptured as fragments of story and tales
By the place that we haunt we are captured, against eternity we can't prevail
Hear the choirs
Is it the wind that brought back their cries?
Forged in blood by tragedy
Dark were the thorns of crimson death
Doren Van Scharlaken Dood
Zie de vlaktes liggen gruwelijk stil, als bevroren in de tijd
Een plek van ellende waar het kwaad nog steeds waakt, vereerd en geheiligd
Jaren die verstreken zijn, zijn nu eeuwen en de gevallen lijken vergeten
Maar de herinneringen leefden voort in de geesten van de zonen van de strijd
Hoor de koren
Is het de wind die hun kreten terugbracht?
Eens gesmeed in bloed door tragedie
Scherp waren de doren van scharlaken dood
Door de lucht fluisteren onze stemmen weer en nu zijn je ogen wakker
Te lang gesloten in slaap, maar de dood bewees onze ondergang niet
Door eeuwen zo donker zijn we gevormd als fragmenten van verhalen en vertellingen
Terwijl we spookten, zijn we eindeloos gevangen en omhuld in de wind die hier jammert
Hoor de koren
Is het de wind die hun kreten terugbracht?
Gesmeed in bloed door tragedie
Donker waren de doren van scharlaken dood
Door eeuwen zo donker zijn we gevormd als fragmenten van verhalen en vertellingen
Door de plek die we achtervolgen zijn we gevangen, tegen de eeuwigheid kunnen we niet opbloeien
Hoor de koren
Is het de wind die hun kreten terugbracht?
Gesmeed in bloed door tragedie
Donker waren de doren van scharlaken dood