Miglose
Iblykæs mænuo vieèia
Tarp pavirtusiø medžiø
Nutiesdamas man kelia
Á tamsos iminties lobynà
Pulkai iknosparniø
Lydi mane mano kelyje
Ir nakties vaikai gieda
Já lovinanèius himnus
A žengiu už realybës
Su tûkstanèiu prakeiksmø manyje
Palikæs tai, kas vadinama kûnu
Lyg altas rûkas
Sklendžiu nakties tyloje
Su vëju
Dvelkianèiu kapø vësa
Á piktø burtø slëná
Prie altinio tryktanèio
Juoda galios srove
Mano tamsiausi trokimai
Bus patenkinti
Ir pikèiausi prakeiksmai
Paleisti kaip nuodingos strëlës
Kupinas bedievystës a semsiu
Kerø altionio imintá
Jausdamas duodamà galià to
Kuris sëdiû blogio soste
A tas, kurio irdyje
Dega juodoji liepsna
Kurio burtø kardas
Kertà mirtinà smûgá
Mano kelias á burtø slëná
Á tamsos iminties lobynà
Miglose
Iblykæs mænuo vieèia
Entre los árboles retorcidos
Abriendo mi camino
Hacia el abismo de la oscuridad
Las huestes de los cuervos
Me guían en mi camino
Y los hijos de la noche cantan
El himno de los amantes
Mientras me adentro más allá de la realidad
Con mil maldiciones en mi interior
Dejando atrás lo que llaman cuerpo
Como una alta neblina
Me deslizo en el silencio de la noche
Con el viento
El aliento frío de las tumbas
En el oscuro rincón de los hechizos
Junto al altar temblante
Fluye la corriente negra de poder
Mis deseos más oscuros
Serán satisfechos
Y las maldiciones más viles
Serán liberadas como flechas envenenadas
Lleno de desesperación me sumergiré
En el misterio del altar
Sintiendo el poder otorgado
Por aquel que se sienta en el trono de la maldad
Y en cuyo corazón
Arde la llama negra
La espada de los hechizos
Descargará el golpe mortal
Mi camino hacia el rincón de los hechizos
Hacia el abismo de la oscuridad