Restless Heart
Keep walking
The road don't rest
Every breath puts me to the test
I've been pulled apart by time's hard hand, but motion keeps me where I stand
The wheels of fate turn rough and slow, but I move steady, blow by blow
No quiet life, no simple end
I walk the ground, I learn to mend
The sky turns wide, the shadows bend
Still I push through every trend
I keep walking with a restless chest
The road moves on and so I'm blessed
The road moves on
So I'm blessed
Through the wild and the mountain crest
I've lost my way
But stayed obsessed
With a stubborn heart inside my chest
No crown, no praise, no promise rest, just willing grip where my feet are pressed
The road moves on and so I'm blessed
I keep walking neverless
The world turns sharp at the break of dawn
Still I lace my boots and carry on
My scars on low beneath my skin
They mark the wars I didn't win
No saint, no prophet, just someone trying to outrun
What can't be undone
Through every turn, through every climb
I found myself in passing time
When the path grows thin, I still ascend
I keep moving till the very end
If you ask what keeps me free, it's the miles I walk in and the sky I see
No heaven promised, no guarantee, just me
Onrustig Hart
Blijf lopen
De weg rust niet
Elke ademteug is een test voor mij
Ik ben uit elkaar getrokken door de harde hand van de tijd, maar beweging houdt me waar ik sta
De wielen van het lot draaien ruw en traag, maar ik beweeg gestaag, klap voor klap
Geen rustig leven, geen simpele afloop
Ik loop over de grond, ik leer te herstellen
De lucht wordt wijd, de schaduwen buigen
Toch duw ik door elke trend heen
Ik blijf lopen met een onrustige borst
De weg gaat verder en zo ben ik gezegend
De weg gaat verder
Dus ben ik gezegend
Door het wilde en de bergtop
Ik ben mijn weg kwijt
Maar bleef geobsedeerd
Met een koppig hart in mijn borst
Geen kroon, geen lof, geen belofte van rust, alleen een vastberaden grip waar mijn voeten zijn gedrukt
De weg gaat verder en zo ben ik gezegend
Ik blijf lopen, hoe dan ook
De wereld draait scherp bij de dageraad
Toch strik ik mijn laarzen en ga door
Mijn littekens liggen laag onder mijn huid
Ze markeren de oorlogen die ik niet heb gewonnen
Geen heilige, geen profeet, gewoon iemand die probeert te ontsnappen
Aan wat niet ongedaan kan worden gemaakt
Door elke bocht, door elke klim
Vond ik mezelf in de voorbijgaande tijd
Wanneer het pad dun wordt, stijg ik nog steeds
Ik blijf bewegen tot het allerlaatste moment
Als je vraagt wat me vrij houdt, zijn het de mijlen die ik loop en de lucht die ik zie
Geen hemel beloofd, geen garantie, alleen ik