Linha do Equador
Luz das estrelas, laço do infinito
Gosto tanto dela assim
Rosa amarela, voz de todo grito
Gosto tanto dela assim
Esse imenso, desmedido amor
Vai além de seja o que for
Vai além de onde eu vou
Do que sou, minha dor
Minha Linha do Equador
Esse imenso, desmedido amor
Vai além de seja o que for
Passa mais além do
Céu de Brasília, traço do arquiteto
Gosto tanto dela assim
Gosto de filha, música de preto
Gosto tanto dela assim
Nessa desmesura de paixão
É loucura do coração
Minha Foz do Iguaçu, Polo Sul, meu azul
Luz do sentimento nu
Esse imenso, desmedido amor
Vai além de seja o que for
Vai além de onde eu for
Do que sou, minha dor
Minha Linha do Equador
Mas é doce morrer nesse mar
De lembrar, e nunca esquecer
Se eu tivesse mais alma pra dar, eu daria
Isso pra mim é viver
Céu de Brasília, traço do arquiteto
Gosto tanto dela assim
Gosto de filha, música de preto
Gosto tanto dela assim
Essa desmesura de paixão
É loucura do coração
Minha Foz do Iguaçu, Polo Sul, meu azul
Luz do sentimento nu
Esse imenso, desmedido amor
Vai além de seja o que for
Vai além de onde eu vou
Do que sou, minha dor
Minha Linha do Equador
Mas é doce morrer nesse mar
De lembrar, e nunca esquecer
Se eu tivesse mais alma pra dar, eu daria
Isso pra mim é viver
Lijn van de Evenaar
Licht van de sterren, band van het oneindige
Hou zo veel van haar zoals ze is
Gele roos, stem van elke schreeuw
Hou zo veel van haar zoals ze is
Deze immense, onmetelijke liefde
Gaat verder dan wat dan ook
Gaat verder dan waar ik ga
Van wat ik ben, mijn pijn
Mijn Lijn van de Evenaar
Deze immense, onmetelijke liefde
Gaat verder dan wat dan ook
Gaat verder dan
De lucht van Brasília, lijn van de architect
Hou zo veel van haar zoals ze is
Hou van dochter, muziek van de zwarten
Hou zo veel van haar zoals ze is
In deze onmetelijkheid van passie
Is het waanzin van het hart
Mijn Iguaçu-watervallen, Zuidpool, mijn blauw
Licht van het naakte gevoel
Deze immense, onmetelijke liefde
Gaat verder dan wat dan ook
Gaat verder dan waar ik ga
Van wat ik ben, mijn pijn
Mijn Lijn van de Evenaar
Maar het is zoet om te sterven in deze zee
Van herinneren, en nooit vergeten
Als ik meer ziel had om te geven, zou ik geven
Dit is voor mij leven
De lucht van Brasília, lijn van de architect
Hou zo veel van haar zoals ze is
Hou van dochter, muziek van de zwarten
Hou zo veel van haar zoals ze is
Deze onmetelijkheid van passie
Is het waanzin van het hart
Mijn Iguaçu-watervallen, Zuidpool, mijn blauw
Licht van het naakte gevoel
Deze immense, onmetelijke liefde
Gaat verder dan wat dan ook
Gaat verder dan waar ik ga
Van wat ik ben, mijn pijn
Mijn Lijn van de Evenaar
Maar het is zoet om te sterven in deze zee
Van herinneren, en nooit vergeten
Als ik meer ziel had om te geven, zou ik geven
Dit is voor mij leven