Aco braco
Aco-Braco, derane moj tršavi... Ti i ja smo država u državi:
Pukoše na vražjoj burzi Franjo Josif i Habzburzi...
Boljševici cara skefali...
Otišo na doboš Kajzer ko poslednji šalabajzer...
Samo nama ništa ne fali...
Aco-Braco, derane moj stasiti... Kad si vatra svi te oæe gasiti...
Vraèaju nam i zavide... Al to valda tako ide?
Samo lepo možeš ružiti...
Neg, ogrni jankel štofan... Šušte suknje ko celofan...
Zavist valja i zaslužiti...
Malo mame, malo æerke... Opajdare... Kaæiperke...
Kibicuju i zagledaju...
Šiparice... Gradske šmizle... Porumene ko ribizle
Kad sa nama pripovedaju...
Ne bije nas džabe glas... Zadeni za šešir klas...
I mater vetru dok je nama nas...
Aco-Braco, derane moj srditi... Da te grdim, to mi je ko sebe grditi...
To il nemaš ili imaš, da te s vrata spazi primaš...
Gušt je dati a ne stiskati...
Nije gazda kesa šuplja što budzašto novce skuplja...
Gazda je ko ume spiskati...
Aco-Braco, derane moj èestiti... Bog nek gleda di æe koga smestiti...
Od Boðana do Opova sila hulja i lopova
Koji grabe šta odaberu...
Od Opova do Boðana još je dobrih Vojvoðana
Da im s neba leba naberu...
Aco braco
Aco-Braco, mi buen amigo... Tú y yo somos un estado dentro de otro estado:
En la bolsa del diablo se desplomaron Francisco José y los Habsburgo...
Los bolcheviques se burlaron del zar...
El emperador se fue al diablo como el último pícaro...
Solo a nosotros no nos falta nada...
Aco-Braco, mi amigo fornido... Cuando eres fuego, todos quieren apagarte...
Nos devuelven y nos envidian... ¿Pero así es como va la cosa, no?
Solo puedes criticar lo bonito...
No, ponte un abrigo de paño... Las faldas susurran como celofán...
La envidia hay que ganársela...
Un poco de mamá, un poco de hija... Prostitutas... Chicas de la calle...
Nos miran de reojo y se asombran...
Chismosas... Chicas de ciudad... Se sonrojan como grosellas
Cuando hablan de nosotros...
Nuestro nombre no se mancha en vano... Ponte un sombrero de paja...
Y que el viento se lleve a los demás...
Aco-Braco, mi amigo enojado... Regañarte es como regañarme a mí mismo...
O lo tienes o no lo tienes, si te ven en la puerta, te aceptan...
Es un placer dar y no retener...
No es dueño el que acumula dinero en una bolsa agujereada...
El verdadero dueño es quien sabe gastar...
Aco-Braco, mi amigo honorable... Que Dios vea dónde acomoda a cada uno...
Desde Boðana hasta Opova, hay una banda de rufianes y ladrones
Que toman lo que desean...
De Opova a Boðana aún hay buenos vojvodinos
Para que les caiga pan del cielo...