Nevena
Sale Nað je umro u snu...
Dan se taman zasiveo...
I ne znam šta je sumnjivo tu...
Jer u snu je i živeo...
Kažu da je slutio kraj...
Tobož, nije navio sat...
Pa sad, znao je da gubi taj rat...
Neko ružno sanja, nekom su košmari svitanja
Sveštenik je gunðao psalm...
Ko za kaznu nauèen stih...
Pred kapelom nobles i šljam...
Iz istog puka Poraženih...
Sreæom, nije imao šta...
Pošto ne bi imao kom...
Arèio je život po svom...
Testament? Tek skica na kutijici šibica
Strpljivi prsti neminovnosti razlažu uvod pesme koju dobro znam
I ako još išta ima da se oprosti i to ti noæas opraštam
Huèi okean neizbežnosti... Pritislo nebo laki til tavanice
Al' to se leèi s dve-tri kapi nežnosti u vinu iz Ravanice
Sale Nað je umro u snu...
Slutim da je snivao Srem?
Onaj bunar studen pri dnu...
I šarom loze zasenèen trem...
Slutim da je snivao Nju...
Èije ime sam gospod zna?
I da se u jeèmu tog sna jednostavno zbilo to što ga je i ubilo?
Strpljivi prsti neminovnosti razlažu uvod pesme koju dobro znam
I ako još išta ima da se oprosti i to ti noæas opraštam
Huèi okean neizbežnosti... Pritislo nebo laki til tavanice
Al' to se leèi s dve-tri kapi nežnosti u vinu iz Ravanice
Nevena
Sale Nað murió en un sueño...
El día se estaba volviendo oscuro...
Y no sé qué es sospechoso aquí...
Porque en el sueño también vivió...
Dicen que presentía el final...
Supuestamente, no puso el reloj...
Así que ahora, sabía que perdía esa batalla...
Alguien sueña feo, a alguien le amanece con pesadillas
El sacerdote murmuraba un salmo...
Como castigo, un verso aprendido...
Frente a la capilla, nobles y escoria...
Del mismo grupo de los Vencidos...
Por suerte, no tenía nada...
Ya que no tendría a quién...
Dirigía su vida a su manera...
¿Testamento? Apenas un boceto en una cajita de fósforos
Dedos pacientes de la inevitabilidad desglosan la introducción de la canción que conozco bien
Y si aún hay algo que perdonar, esta noche te perdono eso
Susurra el océano de inevitabilidad... El cielo presiona suavemente el techo de la habitación
Pero se cura con dos o tres gotas de cariño en el vino de Ravanica
Sale Nað murió en un sueño...
¿Presiento que soñaba con Srem?
Ese pozo frío en el fondo...
Y la enredadera brillando en el porche...
Presiento que soñaba con Ella...
¿Cuyo nombre solo Dios sabe?
¿Y que en el abismo de ese sueño simplemente ocurrió lo que lo mató?
Dedos pacientes de la inevitabilidad desglosan la introducción de la canción que conozco bien
Y si aún hay algo que perdonar, esta noche te perdono eso
Susurra el océano de inevitabilidad... El cielo presiona suavemente el techo de la habitación
Pero se cura con dos o tres gotas de cariño en el vino de Ravanica