Boêmio da Madrugada
Eu não tenho culpa de gostar da madrugada...!
Esta maneira de viver está errada p'rá você!
Mas mesmo assim eu vou,eu vou..
Sinto a sensação de liberdade, Sou boêmio de verdade,
o dono da noite eu sou, eu sou...
A lua quase sempre é companheira,
carrego meu amigo violão
Mas onde estiver eu não te esqueço
Você é toda a minha inspiração...
E quando chego em casa te beijo!!!
E canto p'rá você esta canção...
Que diz assim...
A noite é uma criança...e eu sou o seu brinquedo!
Não sou eu que chego tarde amor...!
É o sol que chega cedo...!
A noite é uma criança...e eu sou o seu brinquedo!
Não sou eu que chego tarde amor...!
É o sol que chega cedo...!
Não sou eu que chego tarde amor...!
É o sol que chega cedo...!
Boheem van de Nacht
Ik ben niet schuldig aan het houden van de nacht...!
Deze manier van leven is verkeerd voor jou!
Maar toch ga ik, ik ga...
Ik voel de sensatie van vrijheid, ik ben echt een boheem,
de eigenaar van de nacht ben ik, ik ben...
De maan is bijna altijd een metgezel,
ik neem mijn vriend de gitaar mee.
Maar waar ik ook ben, vergeet ik je niet,
jij bent mijn hele inspiratie...
En als ik thuis kom, kus ik je!!!
En zing ik voor jou dit lied...
Dat zo gaat...
De nacht is een kind... en ik ben zijn speelgoed!
Het is niet ik die laat thuis kom, schat...!
Het is de zon die vroeg komt...!
De nacht is een kind... en ik ben zijn speelgoed!
Het is niet ik die laat thuis kom, schat...!
Het is de zon die vroeg komt...!
Het is niet ik die laat thuis kom, schat...!
Het is de zon die vroeg komt...!