Canto do Meu Viver
Eu me perdi no canto do meu viver
Sem saber a razão de tanto sofrer
Só quis cantar o amor
Viver o amor que abrasa minh’alma
Em uma chama intensa que não se acalma
Hoje falando a sós com meu coração
Sinto que até cheguei perto da razão
É o amor, a pedra mais valiosa
Que pra se lapidar
Necessita carinho
Constante pra ela brilhar
Sentimento profundo a criar
Ansiedade e desejo de querer se dar
Alegria e tristeza e desilusão
E a saudade fazendo uma eterna canção
E amando quem nunca se perdeu
Só passou pela vida e não viveu
Ao deixar esquecida lá no fundo do peito
Essa emoção que faz o mundo se agitar
Zang van Mijn Leven
Ik ben verloren in de zang van mijn leven
Zonder te weten waarom ik zo lijd
Ik wilde alleen de liefde bezingen
Leven in de liefde die mijn ziel verwarmt
In een intense vlam die niet dooft
Vandaag spreek ik alleen met mijn hart
Voel ik dat ik zelfs dicht bij de reden ben
Het is de liefde, de meest waardevolle steen
Die om gepolijst te worden
Zorg nodig heeft
Constant om te kunnen stralen
Diepe gevoelens die creëren
Angst en verlangen om jezelf te geven
Blijdschap en verdriet en desillusie
En de heimwee die een eeuwig lied maakt
En liefhebbend wie zich nooit heeft verloren
Die alleen door het leven is gegaan en niet heeft geleefd
Door deze emotie die diep in de borst is vergeten
Die de wereld in beweging brengt
Escrita por: Dona Ivone Lara, Delcio Carvalho