Naturaleza (part. Julio Iglesias)
Yo sé, todo lo que fui, estando a tu lado
Sé todo lo que crecí, sobre tus manos
Sé lo que fui aprendiendo al seguir tus pasos
Rodaba y lo hacía en vano, para acabar en tus brazos
Yo sé todo lo que di y fue tan poco
Lo se ahora que te perdi y estoy tan solo
Porque cai del cielo al fondo del lodo
Del alma se me ha ido todo y sólo quedan despojos
Y yo soy un azar de la naturaleza
Que viajo sin saber sobre una cuerda floja
Mi vida es como un juego de rompecabezas
Que me esconde una pieza cuando se le antoja
Y yo soy un azar de la naturaleza
Que viajo sin saber sobre una cuerda floja
Mi vida es como un juego de rompecabezas
Que me esconde una pieza cuando
Que me esconde una pieza cuando
Que me esconde una pieza cuando se le antoja
Veo los dias pasar tras mi ventana
No te lo puedo negar me sobran ganas
De recobrar la paz de mis cinco sentidos
Me duele tanto tu olvido me siento solo y vacio
Y yo soy un azar de la naturaleza
Que viajo sin saber sobre una cuerda floja
Mi vida es como un juego de rompecabezas
Que me esconde una pieza cuando se le antoja
Y yo soy un azar de la naturaleza
Que viajo sin saber sobre una cuerda floja
Mi vida es como un juego de rompecabezas
Que me esconde una pieza cuando
Que me esconde una pieza cuando
Que me esconde una pieza cuando se le antoja
Natuur (met Julio Iglesias)
Ik weet, alles wat ik was, aan jouw zijde
Weet alles wat ik groeide, door jouw handen
Weet wat ik leerde door jouw stappen te volgen
Rolde en deed het tevergeefs, om in jouw armen te eindigen
Ik weet alles wat ik gaf en het was zo weinig
Ik weet het nu dat ik je verloor en ik ben zo alleen
Want ik viel van de hemel in de modder
Van mijn ziel is alles weg en alleen resten over
En ik ben een toeval van de natuur
Die reist zonder te weten op een touw dat wiebelt
Mijn leven is als een puzzelspel
Die me een stuk verbergt wanneer het hem uitkomt
En ik ben een toeval van de natuur
Die reist zonder te weten op een touw dat wiebelt
Mijn leven is als een puzzelspel
Die me een stuk verbergt wanneer
Die me een stuk verbergt wanneer
Die me een stuk verbergt wanneer het hem uitkomt
Ik zie de dagen voorbijgaan achter mijn raam
Ik kan het niet ontkennen, ik heb zoveel zin
Om de rust van mijn vijf zintuigen terug te krijgen
Het doet zo'n pijn dat je me vergeet, ik voel me alleen en leeg
En ik ben een toeval van de natuur
Die reist zonder te weten op een touw dat wiebelt
Mijn leven is als een puzzelspel
Die me een stuk verbergt wanneer het hem uitkomt
En ik ben een toeval van de natuur
Die reist zonder te weten op een touw dat wiebelt
Mijn leven is als een puzzelspel
Die me een stuk verbergt wanneer
Die me een stuk verbergt wanneer
Die me een stuk verbergt wanneer het hem uitkomt