395px

Met Je Witte Bleekheid

Donato Y Estefano

Con Su Blanca Palidez (A Whiter Shade Of Pale)

Caminos en el cielo, misterios en el mar
Y las sombras del desvelo, que me vienen a asediar
Cipreses que se mecen, con el viento nocturnal
Y vibrando con el órgano, un preludio sin final

Entre mis sueños te veo, a mi lado otra vez
Y tu rostro tan sereno, con su blanca palidez

Estrellas que se apagan, palomas que se van
Pensamientos que divagan, y siempre aquel refrán
Que suena en mis oídos, con la fuerza de obsesión
Y llorando con el órgano, está mi corazón

Entre mis sueños te veo, a mi lado otra vez
Y tu rostro tan sereno, con su blanca palidez

Met Je Witte Bleekheid

Paden in de lucht, mysteries in de zee
En de schaduwen van de waakzaamheid, die me komen belegeren
Cipressen die wiegen, met de nachtelijke wind
En trillend met het orgel, een preludium zonder einde

Tussen mijn dromen zie ik je, weer naast me staan
En je gezicht zo sereen, met je witte bleekheid

Sterren die doven, duiven die wegvliegen
Gedachten die zwijmelen, en altijd dat refrein
Dat klinkt in mijn oren, met de kracht van obsessie
En huilend met het orgel, is mijn hart

Tussen mijn dromen zie ik je, weer naast me staan
En je gezicht zo sereen, met je witte bleekheid

Escrita por: Francisco Carreras Moysi / Gary Brooker / Keith Reid