Paraísos Artificiales
Como todos los incautos, llevo el signo de Caín
Y si alguien te hace daño sabré hacerle sufrir
Tengo un mapa del abismo
Escrito en una canción
Y un agujero negro abierto en el corazón
Pero cuando tú apareces
Se desvanece el dolor y no necesito a nadie porque sé
Que como todas las noches nos perderemos los dos
Buscando algún paraíso artificial
Sé que esta noche mi mente
Es más ligera que el aire
Con todo lo que he tomado podría fundir el Sol
Para que no me recuerdes que he perdido el control
Llevo siempre un libro encima coartada de este horror
Pero cuando tú apareces
Se desvanece el dolor y no necesito a nadie porque sé
Que como todas las noches nos perderemos los dos
Buscando algún paraíso artificial
Ando siempre con extraños
La corriente lleva al mar
Y me iría con cualquiera
De aquí a la eternidad
Si el verano fue una playa, el invierno fue un cuartel
Pero la vida no engaña todo es la misma piel
Y eso que cuando apareces
Se desvanece el dolor y no necesito a nadie porque sé
Que como todas las noches nos perderemos los dos
Buscando algún paraíso artificial
Como podría alcanzarte, para ser igual que tú
Si he vivido siempre al este del edén
Si como todas las noches nos perderemos los dos
Buscando algún paraíso sin cerrar
Kunstmatige Paradijzen
Zoals alle onschuldigen draag ik het teken van Kaïn
En als iemand jou pijn doet, weet ik hoe ik hem moet laten lijden
Ik heb een kaart van de afgrond
Geschreven in een lied
En een zwart gat open in mijn hart
Maar wanneer jij verschijnt
Verdwijnt de pijn en heb ik niemand nodig, want ik weet
Dat we, zoals elke nacht, weer samen verdwalen
Op zoek naar een kunstmatig paradijs
Ik weet dat mijn geest vanavond
Lichter is dan de lucht
Met alles wat ik heb gedronken, zou ik de zon kunnen smelten
Zodat je me niet herinnert dat ik de controle heb verloren
Ik heb altijd een boek bij me, een alibi voor deze horror
Maar wanneer jij verschijnt
Verdwijnt de pijn en heb ik niemand nodig, want ik weet
Dat we, zoals elke nacht, weer samen verdwalen
Op zoek naar een kunstmatig paradijs
Ik loop altijd met vreemden
De stroom voert naar de zee
En ik zou met iedereen meegaan
Van hier tot de eeuwigheid
Als de zomer een strand was, was de winter een kazerne
Maar het leven bedriegt niet, alles is dezelfde huid
En dat wanneer jij verschijnt
Verdwijnt de pijn en heb ik niemand nodig, want ik weet
Dat we, zoals elke nacht, weer samen verdwalen
Op zoek naar een kunstmatig paradijs
Hoe zou ik je kunnen bereiken, om net als jij te zijn
Als ik altijd ten oosten van het paradijs heb geleefd
Als we, zoals elke nacht, weer samen verdwalen
Op zoek naar een paradijs zonder einde