Desenredo
Por toda terra que passo me espanta tudo que vejo
A morte tece seu fio de vida feita ao avesso
O olhar que prende anda solto
O olhar que solta anda preso
Mas quando eu chego eu me enredo
Nas tramas do teu desejo
O mundo todo marcado à ferro, fogo e desprezo
A vida é o fio do tempo, a morte o fim do novelo
O olhar que assusta anda morto
O olhar que avisa anda aceso
Mas quando eu chego eu me perco
Nas tranças do teu segredo
Ê Minas, ê Minas, é hora de partir, eu vou
Vou-me embora pra bem longe
A cera da vela queimando, o homem fazendo seu preço
A morte que a vida anda armando, a vida que a morte anda tendo
O olhar mais fraco anda afoito
O olhar mais forte, indefeso
Mas quando eu chego eu me enrosco
Nas cordas do seu cabelo
Ê Minas, ê Minas, é hora de partir, eu vou
Vou-me embora pra bem longe...
Ontwarring
Overal waar ik ga, verbaast alles wat ik zie
De dood weeft zijn draad van leven, maar dan omgekeerd
De blik die vasthoudt, is nu vrij
De blik die loslaat, is nu gevangen
Maar als ik aankom, raak ik verstrikt
In de strikken van jouw verlangen
De hele wereld gemarkeerd met vuur, ijzer en minachting
Het leven is de draad van de tijd, de dood het einde van de bol
De blik die schrikt, is nu dood
De blik die waarschuwt, is nu brandend
Maar als ik aankom, raak ik verdwaald
In de vlechten van jouw geheim
Hé Minas, hé Minas, het is tijd om te gaan, ik vertrek
Ik ga ver weg, heel ver weg
De kaars was brandend, de man maakt zijn prijs
De dood die het leven aan het opzetten is, het leven dat de dood heeft
De zwakste blik is nu onrustig
De sterkste blik, weerloos
Maar als ik aankom, raak ik verstrikt
In de touwen van jouw haar
Hé Minas, hé Minas, het is tijd om te gaan, ik vertrek
Ik ga ver weg, heel ver weg...