395px

Disem

Oliver Dragojevic

Disem

Bude me zvuci covjeka
Vuku me mreze ribara
I mala ne dam se, a ruke su im jake
Sad i vide me lica im se blize
I tada umirem od sudbe sto mi uze
Sve snage

Dozivam mutne valove
Upomoc da mi doplove
Jer ma da ne gledam, ja vidim da se mijenjam
I ma da nema me ja znam da samo drijemam
I sada covjeka sam i ne sjecam se boja
Iz dubina

Disem, ja disem
Grudi mi se stezu
I gusim se jer osjecam da
Disem, ja disem
Tijelom ja sam covjek
A dusa mi je more

Prolaze moje nevere
Cekam jos svoje valove
I kada dode mrak da tijelo mi proguta
Ja bit cu radostan i umoran od puta
Oci sklopit cu i u snu bit cu pjesak
Na dnu mora

Disem

Me siento como un hombre
Las redes de los pescadores me arrastran
Y yo, pequeño, no me rindo, pero sus manos son fuertes
Ahora ven mi rostro acercarse al suyo
Y entonces muero por el destino que me quitó
toda mi fuerza

Llamo a las olas turbias
Para que vengan en mi ayuda
Porque aunque no mire, veo que estoy cambiando
Y aunque no esté presente, sé que solo estoy adormecido
Y ahora soy un hombre y no recuerdo los colores
Desde lo más profundo

Respiro, respiro
Mi pecho se aprieta
Y me ahogo porque siento que
Respiro, respiro
Con mi cuerpo soy un hombre
Pero mi alma es el mar

Mis tormentas pasan
Aún espero mis olas
Y cuando llegue la oscuridad para tragarse mi cuerpo
Estaré feliz y cansado del viaje
Cerraré mis ojos y en sueños seré arena
En el fondo del mar

Escrita por: