Barstool Warrior
In a dark and lonely corner, all the time in Dark-side inn
Sits a local barstool warrior, talking to his gin
Treacing past decisions, he motions for a shot
Is he doomed to be a man this world forgot?
Just a prisoner of the monster on his back
Call it bad luck, call it fate
Call it stuck here the rest of my days
Serves me right, what went wrong
And where do I belong?
In the glow of flashing lights, on the shoulder of the road
Clutching at the bruised and tired skin
She tries to signal danger with anguish in her eyes
Will he see the world of pain she's in?
Or is it too late?
Was it bad luck, was it fate
Or a past that she couldn't escape?
It's not right, something's wrong
Just where do I belong?
Promises made, crying in vain
All empty, never accepting the blame
And not letting go of the shame
A river of tears, as months turned to years
All wasted on someone not willing to change
Now only a shadow remains
No one can save you
And there's no one to save
It has been written
You will become all you think, all you feel, all you dream
Now I'm cutting the anchor away
And I won't look back
I'm starting a new life today
Now I see where I belong
Barkruk Strijder
In een donkere en eenzame hoek, altijd in de Dark-side herberg
Zit een lokale barkruk strijder, pratend met zijn gin
Terugkijkend op beslissingen, gebaart hij om een shot
Is hij gedoemd om een man te zijn die deze wereld vergeten is?
Gewoon een gevangene van het monster op zijn rug
Noem het pech, noem het lot
Noem het vastzitten hier de rest van mijn dagen
Het is mijn eigen schuld, wat ging er mis
En waar hoor ik thuis?
In de gloed van flitsende lichten, aan de kant van de weg
Vastklampend aan de gekneusde en vermoeide huid
Probeert ze gevaar te signaleren met pijn in haar ogen
Zal hij de wereld van pijn zien waarin zij zich bevindt?
Of is het te laat?
Was het pech, was het lot
Of een verleden waar ze niet aan kon ontsnappen?
Het is niet goed, er klopt iets niet
Gewoon waar hoor ik thuis?
Beloften gedaan, huilend tevergeefs
Allemaal leeg, nooit de schuld aanvaarden
En de schaamte niet loslaten
Een rivier van tranen, terwijl maanden jaren werden
Allemaal verspild aan iemand die niet bereid is te veranderen
Nu blijft er alleen nog een schaduw over
Niemand kan je redden
En er is niemand om te redden
Het is geschreven
Je zult worden wat je denkt, wat je voelt, wat je droomt
Nu snijd ik het anker los
En ik kijk niet meer om
Ik begin vandaag een nieuw leven
Nu zie ik waar ik hoor.
Escrita por: John Petrucci