De dodenrit
We rijden met de trojka door 't eindeloze woud
Het vriest een graad of dertig, het is winter en vrij koud
De paardehoeven knersen in de pasgevallen sneeuw
't Is avond in Siberie, en nergens is een leeuw
We reizen met de kinderen, al zijn ze nog wat jong
Door 't eindeloze woud waarover ik zo-even zong
Een lommerrijk en zeer onoverzichtelijk terrein
Waarin men zich gelukkig prijst dat er geen leeuwen zijn
We zijn op weg naar Omsk, maar de weg daarheen is lang
En daarom vullen wij de tijd met feestelijk gezang
Intussen gaat zich iets bewegen in de achtergrond:
Iets donkers en iets talrijks, en het lijkt me ongezond
Ze zijn nog vrij ver achter ons, ik zie ze echter wel
Het is een hele massa en ze lopen nogal snel
En door ons achterna te lopen halen zij ons in
Wat onvoordelig uit kan pakken voor een jong gezin
De donkere gedaanten zijn bijzonder vlug ter been
Ze lopen op vier poten, en ze kijken heel gemeen
Ze hebben grote tanden, dat is duidelijk te zien
Het zijn waarschijnlijk wolven, en kwaadaardig bovendien
Al is de toestand zorgelijk, ik raak niet in paniek
Ik houd de moed erin door middel van de volksmuziek
We kennen onze bundel en we zingen heel wat af
Terwijl de wolven nader komen in gestrekte draf
Het is van hier naar Omsk nog een kleine honderd werst
't Is prettig dat de paarden net vanmiddag zijn ververst
Wel jammer dat de wolven ons toch hebben ingehaald
Men ziet de flinke eetlust die hun uit de ogen straalt
We doen heel onbekommerd en we zingen continu
Toch moet er iets gebeuren onder moeders paraplu
En zonder op te vallen overleg ik met mijn vrouw
"Wie moet er aan geloven," zeg ik, "toe, bedenk eens gauw"
"Moet Igor het maar wezen?", "Nee, want Igor speelt viool"
"Wat vind je van Natasja?", "Maar die leert zo goed op school!"
"En Sonja dan?", "Nee, Sonja niet, zij heeft een mooie alt"
Zodat de keus tenslotte op de kleine Pjotr valt
Dus onder het gezang pak ik het ventje handig beet
Daar vliegt hij uit de trojka met een griezelige kreet
De wolven hebben alle aandacht voor die lekkernij
Nog vierentachtig werst en o, wat zijn wij heden blij
We mogen Pjotr wel waarderen om zijn eetbaarheid
Want daardoor raken wij die troep voorlopig even kwijt
Zo jagen wij maar voort als in een gruwelijke droom
Ajo ajo ajo al in die hoge klapperboom
Daar klinkt weer dat gehuil, en onze hoop is weer verscheurd
De wolven zijn terug en nu is Sonja aan de beurt
Daar gaat het arme kind, zij was zo vrolijk en zo braaf
Nog achtenzestig werst en in Den Haag daar woont een graaf
Ik zit nog na te peinzen en mijn vrouw stort menig traan
En kijk daar komen achter ons de wolven al weer aan
Dus Igor, 't is wel spijtig maar jij wordt geen virtuoos
Nog tweeenvijftig werst en daar was laatst een meisje loos
Nu Igor is verwijderd hebben wij weer even rust
Maar nee, daar zijn de wolven weer, op nog een part belust
De doodskreet van Natasja snijdt ons pijnlijk door de ziel
Nog zesendertig werst en in blauwgeruite kiel
Mijn vrouw en ik zijn over, dus we zingen een duet
En als 't even mee wil zitten halen we het net
Helaas, ik moet haar afstaan aan de hongerige troep
Nu nog maar twintig werst en Hoeperdepoep zat op de stoep
Ik zing nu weer wat lustiger want Omsk komt in zicht
Ik maak een sprong van blijdschap en verlies mijn evenwicht
Terwijl de wolven mij verslinden, denk ik "Dat is pech
Ja Omsk is een mooie stad, maar net iets te ver weg"
La balade des morts
On roule avec la troïka à travers la forêt sans fin
Il fait environ trente degrés, c'est l'hiver et bien froid
Les sabots des chevaux crissent dans la neige fraîchement tombée
C'est le soir en Sibérie, et nulle part un lion
On voyage avec les enfants, même s'ils sont encore petits
À travers la forêt sans fin dont je viens de chanter
Un terrain ombragé et très difficile à cerner
Où l'on se dit heureux qu'il n'y ait pas de lions
On est en route pour Omsk, mais le chemin est long
Et donc on occupe le temps avec des chants joyeux
Entre-temps, quelque chose bouge en arrière-plan :
Quelque chose de sombre et de nombreux, et ça me semble malsain
Ils sont encore assez loin derrière nous, mais je les vois
C'est une sacrée masse et ils avancent plutôt vite
Et en nous suivant, ils nous rattrapent
Ce qui peut mal tourner pour une jeune famille
Les silhouettes sombres sont particulièrement rapides
Elles avancent sur quatre pattes, et elles ont un regard malveillant
Elles ont de grandes dents, c'est clair à voir
Ce sont probablement des loups, et malveillants de surcroît
Bien que la situation soit préoccupante, je ne panique pas
Je garde le moral grâce à la musique populaire
On connaît notre répertoire et on chante à tue-tête
Tandis que les loups s'approchent au grand galop
Il reste encore une petite centaine de wersts jusqu'à Omsk
C'est bien que les chevaux aient été changés cet après-midi
C'est dommage que les loups nous aient quand même rattrapés
On voit leur appétit qui brille dans leurs yeux
On fait comme si de rien n'était et on chante sans arrêt
Pourtant, il doit se passer quelque chose sous le parapluie de maman
Et sans attirer l'attention, je consulte ma femme
"Qui doit y passer ?" dis-je, "allez, réfléchis vite"
"Est-ce qu'Igor doit y passer ?", "Non, car Igor joue du violon"
"Que penses-tu de Natasja ?", "Mais elle apprend si bien à l'école !"
"Et Sonja alors ?", "Non, pas Sonja, elle a une belle voix de alto"
Ainsi, le choix finit par se porter sur le petit Pjotr
Donc sous le chant, je saisis le petit gars habilement
Et le voilà qui s'envole de la troïka avec un cri effrayant
Les loups ont toute leur attention sur cette friandise
Encore quatre-vingts wersts et oh, comme nous sommes contents aujourd'hui
On peut apprécier Pjotr pour sa valeur nutritive
Car grâce à lui, on se débarrasse de cette bande pour un moment
On continue à avancer comme dans un rêve horrible
Ajo ajo ajo, déjà dans ce grand arbre à clochettes
On entend à nouveau ce hurlement, et notre espoir est de nouveau brisé
Les loups sont de retour et maintenant c'est le tour de Sonja
Voilà le pauvre enfant, elle était si joyeuse et si sage
Encore soixante-huit wersts et à La Haye, il y a un comte
Je suis encore en train de réfléchir et ma femme pleure à chaudes larmes
Et regarde, les loups arrivent encore derrière nous
Donc Igor, c'est bien dommage mais tu ne seras pas virtuose
Encore cinquante-deux wersts et là, il y avait récemment une fille
Maintenant qu'Igor est écarté, nous avons un peu de répit
Mais non, les loups sont de retour, encore affamés
Le cri de Natasja nous transperce douloureusement l'âme
Encore trente-six wersts et en chemise à carreaux bleus
Ma femme et moi sommes au bout du rouleau, donc on chante un duo
Et si tout va bien, on devrait y arriver
Hélas, je dois la céder à la bande affamée
Encore vingt wersts et Hoeperdepoep était sur le trottoir
Je chante maintenant un peu plus joyeusement car Omsk est en vue
Je fais un bond de joie et perds mon équilibre
Alors que les loups me dévorent, je pense "C'est pas de chance
Oui, Omsk est une belle ville, mais un peu trop loin"