De dubbele punt
De dubbele punt is een punt en een punt
En die punten staan boven elkaar
De ene punt lijkt op de andere punt
Dat is ontegenzeggelijk waar
En denk nu maar niet dat u alles al weet
Want ik ben nog niet helemaal klaar
Integendeel, ik heb nog veel informatie
En die maak ik nu openbaar
De dubbele punt is een punt en een punt
In totaal zijn er dat dan dus twee
We zouden het ook een tweevoudige punt kunnen noemen
Daar zit ik niet mee
We zouden wel tijd kunnen winnen
En afkorten tot de twee letters D.P.
Maar overal zeggen ze dubbele punt
Dus dat zeg ik dus ook maar gedwee
De dubbele punt is een punt en een punt
En wat u dient te weten is dit:
Dit leesteken is voor de hotemetoot
Evenzeer als de hittepetit
Het moet altijd tussen twee zinsdelen staan
Waarvan 't eerste het tweede bezit
Dit onderwerp heeft mij geheel in haar ban
En ik raak al een beetje verhit
De dubbele punt is een punt en een punt
En dan ben ik nog niet uitgepraat
Dit teken leidt in wat gezegd of gedacht
Of geschreven wordt, dus een citaat
Let wel: na 'let wel' of 'aldus' of iets dergelijks
Is 't eveneens adequaat
Men kan het ook interpreteren alsof er
"Te weten" of "namelijk" staat
De dubbele punt is een punt en een punt
En dan zeg ik beslist niet te veel
De ene beneden, de andere boven
Ze vormen een smaakvol geheel
Ze laten zich lezen in Buckingham Palace
Zowel als een rustig prieel
Bij 't heldere licht van een rijwiellantaarn
Maar ook in Tietjerksteradeel
Of u nu verkiest Dostoyevski te lezen
Of Emma en Lodewijk Brunt
Obscene gedichten of wiskundeboeken
Geen mens hier die u dat misgunt
U haalt ze misschien uit de bibliotheek
Of betaalt ze met klinkende munt
Maar wat u ook doet, u begrijpt dan tenminste
Na heden de dubbele punt
Le deux-points
Le deux-points est un point et un point
Et ces points sont l'un au-dessus de l'autre
Un point ressemble à l'autre point
C'est indéniablement vrai
Et ne pensez pas que vous savez tout
Car je n'ai pas encore tout dit
Au contraire, j'ai encore beaucoup d'infos
Et je vais les rendre publiques maintenant
Le deux-points est un point et un point
En tout, ça fait donc deux
On pourrait aussi l'appeler un point double
Ça ne me dérange pas
On pourrait gagner du temps
Et abréger en deux lettres D.P.
Mais partout on dit deux-points
Alors je vais aussi dire ça sans hésiter
Le deux-points est un point et un point
Et ce que vous devez savoir, c'est ceci :
Ce signe est pour les grands de ce monde
Tout autant que pour les petits
Il doit toujours être entre deux propositions
Dont la première possède la seconde
Ce sujet m'a complètement captivé
Et je commence à être un peu excité
Le deux-points est un point et un point
Et je n'ai pas encore fini de parler
Ce signe introduit ce qui est dit ou pensé
Ou écrit, donc une citation
Notez bien : après 'notez bien' ou 'ainsi' ou quelque chose comme ça
C'est également approprié
On peut aussi l'interpréter comme s'il y avait
"À savoir" ou "c'est-à-dire"
Le deux-points est un point et un point
Et je ne dis certainement pas trop
L'un en bas, l'autre en haut
Ils forment un ensemble élégant
On peut les lire au Palais de Buckingham
Tout comme dans un paisible kiosque
À la lumière claire d'un phare à vélo
Mais aussi à Tietjerksteradeel
Que vous préfériez lire Dostoïevski
Ou Emma et Lodewijk Brunt
Des poèmes obscènes ou des livres de maths
Personne ici ne vous en empêche
Vous les sortez peut-être de la bibliothèque
Ou les payez avec de la monnaie sonnante
Mais quoi que vous fassiez, vous comprenez au moins
Désormais le deux-points