Palabras Sin Nombre
Aquí está la historia
a quien quiera escuchar,
es la triste historia
de quien quiso regalar
la luna sin preguntar.
Cuántas veces tenía una razón,
cuántas veces... fueron dos.
Lágrimas no brotan
si uno no quiere llorar,
más, el tiempo pesa
y uno no puede olvidar.
El día ya se ocultó.
Si el otoño no te quiere dejar,
el invierno llegará.
Y aquí, en la noche,
no encuentro lugar donde descansar,
y aunque lo intente,
palabras sin nombre.
Cuántas veces tenía una razón,
cuántas veces... fueron dos.
Si el otoño no te quiere dejar,
el invierno llegará.
Y aquí, en la noche,
no encuentro lugar donde descansar,
y aunque lo intente,
palabras sin nombre
Woorden Zonder Naam
Hier is het verhaal
voor wie wil luisteren,
het is het treurige verhaal
van iemand die de maan wilde geven
zonder te vragen.
Hoe vaak had ik een reden,
hoe vaak... waren het er twee.
Tranen komen niet
als je niet wilt huilen,
maar de tijd weegt zwaar
en je kunt niet vergeten.
De dag is al ondergegaan.
Als de herfst je niet wil laten gaan,
komt de winter eraan.
En hier, in de nacht,
vind ik geen plek om te rusten,
en ook al probeer ik het,
woorden zonder naam.
Hoe vaak had ik een reden,
hoe vaak... waren het er twee.
Als de herfst je niet wil laten gaan,
komt de winter eraan.
En hier, in de nacht,
vind ik geen plek om te rusten,
en ook al probeer ik het,
woorden zonder naam.