Natuur Ligt In Dromen Verzonken
Natuur ligt in dromen verzonken
Het maantje blikt vriendelijk neer
En honderden sterretjes spieg'len
Zich zacht in het heldere meer.
Het windeke suist in de bomen
En wiegelt de vogels in rust
Het bloemeke hult zich in 't lover
Door 't koeltje in sluimer gesust.
Daarginds door 't gebladerte scheem'ren
De lichten der rust'loze stad
En werpen een spookachtig schijnsel
Een dwaallicht op 't eenzame pad.
Zij roepen en lokken ons steêwaarts
Te midden van drukt'en gewoel
Waar vriend'lijke zomernachtsstilte
Verstoord wordt door drukt'en gejoel.
Al lokt gij ook, schitt'ren de lichten
Zo vleiend naar plein en naar gracht
Wij vlieden de woelige straten
En kiezen de rust van de nacht.
Hier willen wij volop genieten
Van 't zwijgende zomernachtsuur
Hier willen zij zacht leren staam'len
"Hoe schoon is, o God, de natuur!".
La naturaleza yace sumergida en sueños
La naturaleza yace sumergida en sueños
La luna brilla amablemente
Y cientos de estrellitas se reflejan
Suavemente en el claro lago.
El viento susurra en los árboles
Y mece a los pájaros en calma
La flor se envuelve en las hojas
Mecida por la brisa en sueños.
Allá, a través de las hojas, brillan
Las luces de la ciudad inquieta
Y arrojan una luz fantasmal
Una luz errante en el solitario camino.
Nos llaman y nos atraen hacia la ciudad
En medio del bullicio y la agitación
Donde la amable quietud de la noche de verano
Es perturbada por el bullicio y los gritos.
Aunque brillen, nos atraigan las luces
Tan halagadoras en la plaza y en el canal
Huímos de las bulliciosas calles
Y elegimos la tranquilidad de la noche.
Aquí queremos disfrutar plenamente
De la silenciosa hora de la noche de verano
Aquí queremos aprender a susurrar suavemente
'¡Qué hermosa es, oh Dios, la naturaleza!'.