Oud Moedertje
Oud moedertje strompelt naar buiten
En sprokkelt wat spaandertjes hout
de wind blaast zo vinnig uit 't oosten
het is in haar hutje zo koud
de wind blaast zo vinnig uit 't oosten
het is in haar hutje zo koud
De buurjongens zijn aan het spelen
Koen, Willem, Johannes en Piet
ze rijden elkaar in de sleden
en weten van kou nog verdriet
ze rijden elkaar in de sleden
en weten van kou nog verdriet
Daar zien z'in de verte het oudje
kom vlug op een drafje er heen
dan helpen wij buurvrouw een handje
zij is zo gebrekkig ter been
dan helpen wij buurvrouw een handje
zij is zo gebrekkig ter been
Gezegd en gedaan en zij zoeken
en sjouwen en draven maar aan
en brengen een mutsaert tezamen
die het oudje niet wegdragen kan
en brengen een mutsaert tezamen
die het oudje niet wegdragen kan
Het dragen alleen dat behoeft niet
de slede staat immers al klaar
kom jongens nou ieder een handje
voor 1 is dat vrachtje te zwaar
kom jongens nou ieder een handje
voor 1 is dat vrachtje te zwaar
Daar gaan ze al trekkend en schuivend
't oud vrouwtje volgt hijgend de stoet
Bij 't hutje klinkt vriendelijk:"Dank je"
O jongens wat was je toch goed.
Bij 't hutje klinkt vriendelijk:"Dank je"
O jongens wat was je toch goed.
Ze mompelen wat en gaan verder
"Wat dom van ons jongens"zegt Koen
"Ze had op het hout kunnen zitten,
wij hadden dat best kunnen doen"
"Ze had op het hout kunnen zitten,
wij hadden dat best kunnen doen"
Vieja Madrecita
Vieja madrecita cojea hacia afuera
Y recoge unos cuantos pedazos de leña
el viento sopla tan fuerte desde el este
en su cabaña hace tanto frío
el viento sopla tan fuerte desde el este
en su cabaña hace tanto frío
Los vecinos están jugando
Koen, Willem, Johannes y Piet
se empujan en los trineos
y conocen el frío y la tristeza
se empujan en los trineos
y conocen el frío y la tristeza
Allí ven en la distancia a la anciana
corran rápidamente hacia ella
entonces ayudaremos a la vecina un poco
ella tiene tantas dificultades para caminar
entonces ayudaremos a la vecina un poco
ella tiene tantas dificultades para caminar
Dicho y hecho y comienzan a buscar
y cargar y trabajar duro
y traen juntos un montón de leña
que la anciana no puede llevarse
y traen juntos un montón de leña
que la anciana no puede llevarse
Cargar solo no es necesario
el trineo ya está listo
vamos chicos, cada uno eche una mano
para uno esa carga es demasiado pesada
vamos chicos, cada uno eche una mano
para uno esa carga es demasiado pesada
Allá van, tirando y empujando
la anciana sigue jadeando la procesión
En la cabaña suena amablemente: 'Gracias'
Oh chicos, qué buenos fueron.
En la cabaña suena amablemente: 'Gracias'
Oh chicos, qué buenos fueron.
Murmuran un poco y siguen adelante
'Qué tontos fuimos chicos' dice Koen
'Ella podría haberse sentado en la leña,
nosotros podríamos haberlo hecho fácilmente'
'Ella podría haberse sentado en la leña,
nosotros podríamos haberlo hecho fácilmente'