Rohejata Teresita
Teresita, niña hermosa, mujer de mi quebranto
En este triste momento ne rokẽme añemboja
Ipyãhẽvo che mbaraka nde kevýpe rehendúta
Ha yvytúre nde pejúta che purahéi ipaha
Nde sy ningo ndoipotái cherehe reñengaña
Porque che mombyrygua arriveñoiterei
Aikóva anga che añomi mombyryete che symígui
Nde rehe che ãkãvaígui ndajevýiva gueteri
Che ipõrãntema aha asegi pe y puku
Tove ko che mborayhu taituju, taiku'ipa
Ha upéicha tove topa che rekove ko arapýpe
Ha anive ko tesaýpe nde rehe aiko aklama
Adiós mi flor rosarina ko’ãgã che ja'aháma
Nde rayhuha nderejáma, adiós ingrata mujer
Ko’ãgã jajoperde para siempre mi querida
Adiós mi bella Teresita, adiós mi flor de clavel
Adiós Teresita
Teresita, niña hermosa, mujer de mi quebranto
En este triste momento no puedo dejar de pensar en ti
Con tu belleza, mi corazón te escuchará
Y en el viento tu llegada mi canción llevará
Tu madre no quiere que yo te engañe
Porque soy de lejos, un extraño para ti
Siento que mi alma se aleja de tu lado
Y aunque te extraño, no puedo dejar de pensar en ti
Con mi corazón seguiré el camino largo
Aunque mi amor por ti sea un fuego ardiente
Y así, aunque el destino me lleve lejos
No dejaré que tu recuerdo se apague en mi mente
Adiós, mi flor rosada, ahora me despido
Te amo y no te olvidaré, adiós ingrata mujer
Ahora nos perdemos para siempre, mi querida
Adiós, mi bella Teresita, adiós, mi flor de clavel