Frío (feat. María Parrado)
Son casi las 6, sigo aquí ya ves
De nuevo otra noche en vela
No se a donde voy, si es mañana o hoy
Si la vida sigue fuera
Yo, pensaba que esta vez
Podría, pero no me salvo
Del silencio de este invierno
Que será desolación si te vas
Frío, vértigo y soledad
De este juego que llamabas vida
Queda hielo en las venas, solo viento glaciar
Tanto amor, que se vuelve un desierto frío
Y tu sombras sin más
El fantasma de mi compañía
Que cuando el corazón se rompe
Se nos congela, hasta el mar
El alma el cuerpo y el amor
Que hoy se nos vuelve frío
Quiero ser feliz
Quiere respirar y sentir el aire en mi cara
Y volver amar
Para caminar como cuando tu aquí estabas
Yo pensaba que esta vez
Podría, pero no me salvo
Del silencio de este invierno
Que sera desolación si te vas
Frío, vértigo y soledad
De este juego que llamabas vida
Queda hielo en las venas, solo viento glaciar
Tanto amor, que se vuelve un desierto frío
Y tu sombras sin más
El fantasma de mi compañía
Que cuando el corazón se rompe
Se nos congela, hasta el mar
El alma el cuerpo y el amor
Quiero ser el fuego en esta noche
Y gritar así tu nombre
Quiero ser la rabia que hoy
Nos parte en dos
Frío, vértigo y soledad
De este juego que llamabas vida
Queda hielo en las venas, solo viento glaciar
Tanto amor, que se vuelve un desierto frío
Y tu sombras sin más
El fantasma de mi compañía
Que cuando el corazón se rompe
Se nos congela, hasta el mar
El alma el cuerpo y el amor
El alma el cuerpo y el amor
Que hoy se nos vuelve
Frío
Koud (met María Parrado)
Het is bijna zes, ik ben hier nog steeds
Weer een nacht wakker
Ik weet niet waar ik heen ga, of het morgen of vandaag is
Of het leven buiten doorgaat
Ik dacht dat ik deze keer
Het zou kunnen, maar ik red mezelf niet
Van de stilte van deze winter
Die verwoesting zal zijn als je weggaat
Koud, duizelig en eenzaamheid
Van dit spel dat je leven noemde
Er blijft ijs in de aderen, alleen gletsjerwind
Zoveel liefde, die een koude woestijn wordt
En jij, schaduwen zonder meer
Het spook van mijn gezelschap
Die, wanneer het hart breekt
Bevroren raakt, zelfs de zee
De ziel, het lichaam en de liefde
Die vandaag koud voor ons wordt
Ik wil gelukkig zijn
Ik wil ademen en de lucht op mijn gezicht voelen
En weer liefhebben
Om te lopen zoals toen jij hier was
Ik dacht dat ik deze keer
Het zou kunnen, maar ik red mezelf niet
Van de stilte van deze winter
Die verwoesting zal zijn als je weggaat
Koud, duizelig en eenzaamheid
Van dit spel dat je leven noemde
Er blijft ijs in de aderen, alleen gletsjerwind
Zoveel liefde, die een koude woestijn wordt
En jij, schaduwen zonder meer
Het spook van mijn gezelschap
Die, wanneer het hart breekt
Bevroren raakt, zelfs de zee
De ziel, het lichaam en de liefde
Ik wil het vuur zijn in deze nacht
En zo jouw naam schreeuwen
Ik wil de woede zijn die vandaag
Ons in tweeën breekt
Koud, duizelig en eenzaamheid
Van dit spel dat je leven noemde
Er blijft ijs in de aderen, alleen gletsjerwind
Zoveel liefde, die een koude woestijn wordt
En jij, schaduwen zonder meer
Het spook van mijn gezelschap
Die, wanneer het hart breekt
Bevroren raakt, zelfs de zee
De ziel, het lichaam en de liefde
De ziel, het lichaam en de liefde
Die vandaag
Koud voor ons wordt