La Distancia (part. Matisse)
Qué oscura está la ciudad
Las luces de Navidad
Que ya no las quiero ver
Si tú no estás
Es inútil mi libertad
La casa sin arreglar
Pregunta cuánto te falta pa' volver
Tengo tantas ganas de colgar esta llamada
Ir volando ahí, a tu lado
Siento que es tan grande lo que queda por vivir
Que la distancia no podrá
Esconderte en el espejo
Descoser lo que está hecho
Y arrancarme lo que siento aquí en mi pecho
Que no importa estar tan lejos
Pero guárdame tus besos
Así la distancia no podrá
Cierra la puerta y calla los miedos que te dicen que no
Que ellos no maten todo lo que queda pendiente
Siento tu aliento si me susurras en el teléfono
Se hace pequeña y la distancia no podrá
Esconderte en el espejo
Descoser lo que está hecho
Y arrancarme lo que siento aquí en mi pecho
Que no importa estar tan lejos
Pero guárdame tus besos
Y así la distancia no podrá
Con los dos (con los dos)
Con los dos, con los dos
Con los dos
Ah, con los dos
Tengo tantas ganas de colgar esta llamada
Y tumbarme allí a tu lado
Siento que es tan grande lo que queda por vivir
Que la distancia no podrá
Esconderte en el espejo
Descoser lo que está hecho
Y arrancarme lo que siento aquí en mi pecho
Que no importa estar tan lejos
Pero guárdame tus besos
Así la distancia no podrá
Esconderte en el espejo
Descoser lo que está hecho
Y arrancarme lo que siento aquí en mi pecho
Que no importa estar tan lejos
Pero guárdame tus besos
Así la distancia no podrá
Con los dos
De Afstand (ft. Matisse)
Wat is de stad donker
De kerstverlichting
Die wil ik niet meer zien
Als jij er niet bent
Mijn vrijheid is nutteloos
Het huis is niet opgeruimd
Vraag maar hoe lang het nog duurt voor je terug bent
Ik heb zo'n zin om deze oproep te beëindigen
En daar naast je te vliegen
Ik voel dat er nog zoveel te leven valt
Dat de afstand niet kan
Je verstoppen in de spiegel
Uithalen wat al gedaan is
En me ontnemen wat ik hier in mijn borst voel
Het maakt niet uit hoe ver we zijn
Maar bewaar je kussen voor me
Zo kan de afstand niet
Sluit de deur en negeer de angsten die zeggen dat het niet kan
Laat ze niet alles doden wat nog openstaat
Ik voel je adem als je me in de telefoon fluistert
Het wordt klein en de afstand kan niet
Je verstoppen in de spiegel
Uithalen wat al gedaan is
En me ontnemen wat ik hier in mijn borst voel
Het maakt niet uit hoe ver we zijn
Maar bewaar je kussen voor me
En zo kan de afstand niet
Met z'n tweeën (met z'n tweeën)
Met z'n tweeën, met z'n tweeën
Met z'n tweeën
Ah, met z'n tweeën
Ik heb zo'n zin om deze oproep te beëindigen
En daar naast je te liggen
Ik voel dat er nog zoveel te leven valt
Dat de afstand niet kan
Je verstoppen in de spiegel
Uithalen wat al gedaan is
En me ontnemen wat ik hier in mijn borst voel
Het maakt niet uit hoe ver we zijn
Maar bewaar je kussen voor me
Zo kan de afstand niet
Je verstoppen in de spiegel
Uithalen wat al gedaan is
En me ontnemen wat ik hier in mijn borst voel
Het maakt niet uit hoe ver we zijn
Maar bewaar je kussen voor me
Zo kan de afstand niet
Met z'n tweeën