395px

Herinneringen Vergaan Nooit

Dyluvian

Memories Never Die

Death may come
Slowly and ruler
For those who long to meet her hand

(but) in my heart
The house of dreams
Men just die when forgotten

By this journey's end
I'll have built a richest spirit
For my love for life inspires me

Oh! dear lord
May all years pass by
For my heart, memories never die
I'll be gone when there is no one
Who desires to keep my remains

Road is long
And i'm too far
From my heroes royalty

(but) glories raised
With no fight are never
Remembered in the end

In this world full of men
Who live enslaved by the time
To accept a mission
Means to behold among blind men

Herinneringen Vergaan Nooit

De dood kan komen
Langzaam en als een heerser
Voor degenen die verlangen haar hand te ontmoeten

(maar) in mijn hart
Het huis van dromen
Mensen sterven gewoon als ze vergeten worden

Aan het einde van deze reis
Zal ik een rijkste geest hebben opgebouwd
Want mijn liefde voor het leven inspireert me

Oh! lieve heer
Mogen alle jaren verstrijken
Want in mijn hart, herinneringen vergaan nooit
Ik ben weg als er niemand is
Die verlangt mijn resten te bewaren

De weg is lang
En ik ben te ver
Van de koninklijkheid van mijn helden

(maar) glorie die zonder strijd is opgebouwd
Wordt nooit
In de eind herinnerd

In deze wereld vol mannen
Die door de tijd als slaven leven
Een missie aanvaarden
Betekent om te aanschouwen onder blinde mannen