395px

Rojo como ladrillo

Dzem

Czerwony jak ceg³a

Nie wiem jak mam to zrobiæ, ona zawstydza mnie.
Strach ma tak wielkie oczy, wokó³ ciemno jest.
Czujê siê jak Benjamin i udajê, ¿e œpiê.
Mo¿e walnê kilka drinków, one nakrêc¹ mnie,
Nakrêc¹ mnie!

Czerwony jak ceg³a, rozgrzany jak piec,
Muszê mieæ, muszê j¹ mieæ.
Nie mogê tak odejœæ, gdy kusi mnie grzech.
Muszê mieæ, muszê j¹ mieæ

Nie wiem jak mam to zrobiæ, by mê¿czyzn¹ siê staæ
I nie wypaϾ ze swej roli, tego co pierwszy raz.
G³adzê czule jej cia³o, skradam siê do jej ust.
Wiem, ¿e to jeszcze za ma³o, aby Ciebie mieæ,
No aby Ciebie, Ciebie mieæ!

Czerwony jak ceg³a...

Nie wiem jak to siê sta³o, ona chyba ju¿ œpi,
Le¿ê obok pe³en wstydu, krótki to by³ zryw.
Bêdzie lepiej, gdy pójdê, nie chcê patrzyæ jej w twarz.
Mo¿e kiedyœ da mi szansê, spróbowaæ jeszcze raz,
Jeszcze jeden, jeden raz!

Rojo como ladrillo

No sé cómo hacerlo, ella me avergüenza.
El miedo tiene ojos tan grandes, a mi alrededor está oscuro.
Me siento como Benjamin y finjo que duermo.
Quizás tome unos tragos, me animarán,
¡Me animarán!

Rojo como ladrillo, caliente como un horno,
Debo tenerla, debo tenerla.
No puedo alejarme así, cuando el pecado me tienta.
Debo tenerla, debo tenerla.

No sé cómo hacer que los hombres se pongan de pie
Y no fallar en mi papel, en lo que es la primera vez.
Acaricio tiernamente su cuerpo, me deslizo hacia sus labios.
Sé que aún es insuficiente para tenerte,
No para tenerte, tenerte a ti.

Rojo como ladrillo...

No sé cómo sucedió, ella probablemente ya está dormida,
Yacer junto a ella llena de vergüenza, fue un breve impulso.
Será mejor cuando me vaya, no quiero mirarla a la cara.
Quizás algún día me dé otra oportunidad, intentarlo de nuevo,
Una vez más, solo una vez más.

Escrita por: Ryszard Riedel