395px

Mi voz llama

Ĵomart kaj Nataŝa

Min Vokas Iamo

Min vokas iamo, aŭtuna ornamo
Pluvplena sopir'
Min vokas somero kaj sola ameno
Tendara admir'

Ensonĝe, ensvene aperas revene
Somera vizi'
La fajra, la suna kaj iu pli juna
Simila al mi

Sopir' surpapere. Fajfetas despere
La fluto de l'vent'
Kanteto de l'amo al mia iamo
Ne eblas reven'

Kaj larmas la koro kaj lamas angoro
Tra pluva ekfrap'
Mi diras: Sufiĉe! Se tristo senfine
Nur skrap'!

ĉU decas heziti? Ne ĉesu militi
Por ĝojo sen lim'
Min vokas tendara medi' senkompara.
Sopiras anim'

Kaj larmas la koro, kaj lamas angoro
Tra pluva ekfrap'
Mi diras: Sufiĉe! Se tristo senfine
Nur skrap'!

Min vokas iamo, aŭtuna ornamo
Pluvplena sopir'
Min vokas somero kaj sola ameno
Tendara admir'

Mi voz llama

Mi voz llama, adorno otoñal
Suspiro lleno de lluvia
Mi voz llama verano y soledad amena
Admiración tierna

En sueños, en visiones aparece recurrente
Visión veraniega
La ardiente, la solar y alguien más joven
Similar a mí

Suspiro en papel. Silba desesperadamente
La flauta del viento
Canción de amor a mi voz
No puede regresar

Y llora el corazón y lame la angustia
A través de un golpe de lluvia
Digo: ¡Suficiente! Si la tristeza sin fin
Solo raspa!

¿Es correcto dudar? ¡No dejes de luchar
Por la alegría sin límites!
Mi voz llama a una ternura incomparable
Anhela el alma

Y llora el corazón, y lame la angustia
A través de un golpe de lluvia
Digo: ¡Suficiente! Si la tristeza sin fin
Solo raspa!

Mi voz llama, adorno otoñal
Suspiro lleno de lluvia
Mi voz llama verano y soledad amena
Admiración tierna

Escrita por: Ĵomart Amzeyev / Mikaelo Bronŝtejn