Time
Ticking away the moments that make up a dull day
You fritter and waste the hours in an offhand way.
Kicking around on a piece of ground in your home town
Waiting for soemone or something to show you the way.
Tired of lying in the sunshine staying home to watch the rain.
You are young and life is long and there is time to kill today.
And then one day you find ten years have got behind you.
No one told you when to run, you missed the starting gun.
So you run and you run to catch up with the sun, but it's sinking
And Racing around to come up behind you again.
The sun is the same in a relative way, but you're older
Shorter of breath and one day closer to death.
Every year is getting shorter, never seem to find the time.
Plans that either come to naught or half a page of scribbled lines
Hanging on in quiet desparation is the English way
The time is gone the song is over, thought I'd something more to say
Home, home again
I like to be here when I can
When I come home cold and tired,
It's good to warm my bones beside the fire
Far away across the field
The tolling of the iron bell
Calls the faithful to their knees
To hear the softly spoken magic spells.
Tijd
Tikkend weg de momenten die een saaie dag vormen
Je verkwist en verspilt de uren op een nonchalante manier.
Rondhangen op een stukje grond in je thuisstad
Wachtend op iemand of iets dat je de weg toont.
Moegestreden van het liggen in de zon, thuisblijven om de regen te kijken.
Je bent jong en het leven is lang en er is tijd om vandaag te doden.
En dan op een dag ontdek je dat er tien jaar voorbij zijn.
Niemand vertelde je wanneer je moest rennen, je miste het startschot.
Dus je rent en je rent om de zon in te halen, maar hij zakt
En racend om weer achter je aan te komen.
De zon is hetzelfde op een relatieve manier, maar je bent ouder
Kortademiger en weer een dag dichter bij de dood.
Elk jaar wordt korter, lijkt nooit de tijd te vinden.
Plannen die ofwel niets opleveren of een half blad vol gekrabbeld.
Vastklampen in stille wanhoop is de Engelse manier
De tijd is voorbij, het lied is afgelopen, dacht dat ik meer te zeggen had.
Thuis, weer thuis
Ik ben graag hier als ik kan
Wanneer ik thuis kom, koud en moe,
Is het goed om mijn botten naast het vuur te verwarmen.
Ver weg over het veld
Het luiden van de ijzeren bel
Roep de gelovigen op hun knieën
Om de zacht uitgesproken magische spreuken te horen.
Escrita por: David Gilmour / Nick Mason / Richard Wright / Roger Waters