Biliyorsun
hayat bazen öyle insafsýz ki
küçük bir boþluðundan yakalar
hissettirmez en zayýf anýnda
seni ta yüreðinden yaralar
ellerin kollarýn baðlansa da
baþýnda kasýrgalar kopsa da
sen tüm gücünle karþý koysan da
seni acýmasýz sevdaya salar
sen de benim kadar gerçekleri görüyorsun
beraber olamayýz benim gibi biliyorsun
bir baþka dünyanýn insanýsýn yavrucuðum
sen kendi dünyanýn topraðýnda büyüyorsun
haklýsýn biraz geç karþýlaþtýk
oysa hiç konuþmadan anlaþtýk
bazý þeyler var ki söylenmiyor
biz senle sözleri susarak aþtýk
insan acýlarla kývransa da
ve o aþkla bir daha doðsa da
dünyasýný yeniden kursa da
düþlerle gerçekler ayrý ayrý yaþar
Sabes
la vida a veces es tan despiadada
que te atrapa desde un pequeño vacío
no te hace sentir en el momento más débil
te hiere desde lo más profundo de tu corazón
aunque tus manos y brazos se abracen
tormentas puedan estallar sobre ti
aunque te enfrentes con toda tu fuerza
te entrega sin piedad al amor
tú también ves la realidad como yo
sabes que no podemos estar juntos como yo sé
eres de otro mundo, mi pequeña
creces en la tierra de tu propio mundo
tienes razón, nos encontramos un poco tarde
cuando en realidad nos entendimos sin hablar
cosas que no se dicen
las superamos juntos en silencio
aunque la gente se doblegue ante el dolor
y el amor vuelva a nacer una vez más
aunque reconstruya su mundo de nuevo
los sueños y la realidad viven por separado