Mi niña
Esta tarde se casa mi niña
Yo no sé si reirme o llorar
Anda, peluquera, no la pongas
Más guapa que está
Venga ya que su novio la espera
Que mi brazo la lleve al altar
Que está el cura encendiendo las velas
Al pasar ha mirao pa su cuarto
Y un poquito se ha puesto a llorar
Y un poquito se ha puesto a llorar
Sin querer le ayudaba mi brazo
A salirse del nido y volar
Con qué arte le daba su abuela
Lo poquillo que pudo juntar
A su madre, no la encuentro
Dejalá que razones tendrá
Pa volverse a su cuarto un momento
No sabrá si reirse o llorar
Está loca con el casamiento
Y su hermana ha doblao un vaquero
Que hace un rato en su cuarto dejó
Que hace un rato en su cuarto dejó
Y otra vez se ha mirao al espejo
Para ver lo que tanto soñó
Esta tarde no sé que decirle
Cuando venga a abrazarme el chaval
Puede, que le diga, que si
Ha sí dicho que sí en el altar
Que la quiera como el primer día
Y si no que la vuelva a dejar
Como siempre a la verita mía
O será suficiente el abrazo
Por la vida que van a empezar
Por la vida que van a empezar
Y brindar con un golpe de vaso
Porque en casa ya hay uno más
En el quicio de la casa puerta
Las vecinas por ver cómo va
Ellas, que de niña, en el patio
La vieron jugar
Y en su falda quedarse dormía
No sabrán si reirse o llorar
Cuando salga de blanco vestía
Y hasta el cura ha encendío otra vela
Cuando ha visto lo guapa que está
Cuando ha visto lo guapa que está
Y una nube de arroz en la puerta
Me decía tu niña se va
Esta noche no sé si dormirme
O sentarme un ratito a esperar
O sentarme un ratito a esperar
O perdirle mil veces a la virgen
Que sin mí no le falte de na'
Mijn meisje
Vanmiddag trouwt mijn meisje
Ik weet niet of ik moet lachen of huilen
Kom op, kapster, maak haar niet mooier
Dan ze al is
Kom op, want haar vriend wacht op haar
Dat mijn arm haar naar het altaar brengt
Want de priester steekt de kaarsen aan
Bij het voorbijgaan keek ze naar haar kamer
En een beetje begon ze te huilen
En een beetje begon ze te huilen
Zonder het te willen hielp mijn arm
Haar uit het nest te komen en te vliegen
Met welke kunst gaf haar grootmoeder
Wat ze kon verzamelen
Haar moeder, ik kan haar niet vinden
Laat maar, ze zal wel redenen hebben
Om even terug naar haar kamer te gaan
Ze weet niet of ze moet lachen of huilen
Ze is gek van het huwelijk
En haar zus heeft een spijkerbroek omgedraaid
Die ze een tijdje geleden in haar kamer liet liggen
Die ze een tijdje geleden in haar kamer liet liggen
En weer keek ze in de spiegel
Om te zien wat ze zo vaak had gedroomd
Vanmiddag weet ik niet wat ik haar moet zeggen
Wanneer de jongen komt om me te omhelzen
Misschien zeg ik, dat als
Ze ja heeft gezegd bij het altaar
Dat hij haar moet liefhebben zoals op de eerste dag
En zo niet, dat hij haar weer moet laten gaan
Zoals altijd naast mij
Of is de omhelzing genoeg
Voor het leven dat ze gaan beginnen
Voor het leven dat ze gaan beginnen
En proosten met een klap van een glas
Want thuis is er al één meer
Bij de deur van het huis
Staan de buren te kijken hoe het gaat
Zij, die haar als kind in de tuin
Hebben zien spelen
En in haar rok bleef ze slapen
Zij weten niet of ze moeten lachen of huilen
Wanneer ze in het wit naar buiten komt
En zelfs de priester heeft een andere kaars aangestoken
Toen hij zag hoe mooi ze is
Toen hij zag hoe mooi ze is
En een wolk van rijst bij de deur
Zei me, je meisje gaat weg
Vanavond weet ik niet of ik in slaap moet vallen
Of een tijdje moet gaan zitten wachten
Of een tijdje moet gaan zitten wachten
Of duizend keer aan de maagd moet vragen
Dat ze zonder mij niets tekortkomt