395px

De Minnaars van Teruel

Édith Piaf

Les Amants de Teruel

L'un près de l'autre
Se tiennent les amants
Qui se sont retrouvés
Pour cheminer côte à côte
Retrouvés dans la mort
Puisque la vie n'a pas su les comprendre
Retrouvés dans l'amour
La haine n'ayant pas pu les atteindre
Les feuilles, les feuilles tombent
Sur leur lit de Noce
Que la terre soit douce
Soit douce aux amants de Teruel
Enfin réunis dans l'ombre...
L'un près de l'autre
Ils dorment maintenant
Ils dorment, délivrés
De l'appréhension de l'aube
Se tenant par la main
Dans l'immobilité de la prière
Renouant leur serment
Dans la tranquille éternité des pierres
La Nuit leur ouvre ses portes
Tout rentre dans l'ordre
Leur étreinte demeure
Demeure à jamais suspendue
Ainsi qu'une note d'orgue...

De Minnaars van Teruel

Naast elkaar
Staan de minnaars
Die elkaar weer hebben gevonden
Om zij aan zij te gaan
Weer gevonden in de dood
Omdat het leven hen niet heeft begrepen
Weer gevonden in de liefde
De haat hen niet kon bereiken
De bladeren, de bladeren vallen
Op hun huwelijksbed
Moge de aarde zacht zijn
Zacht voor de minnaars van Teruel
Eindelijk verenigd in de schaduw...
Naast elkaar
Slapen ze nu
Ze slapen, bevrijd
Van de angst voor de dageraad
Hand in hand
In de stilheid van het gebed
Hun eed hernieuwend
In de rustige eeuwigheid van de stenen
De Nacht opent haar deuren voor hen
Alles komt weer in orde
Hun omhelzing blijft
Blijft voor altijd in de lucht hangen
Als een orgelnoot...

Escrita por: Jacques Plante / Mikis Theodorakis