Embrasse-moi
C'était dans un quartier de la ville Lumière
Où il fait toujours noir où il n'y a jamais d'air
Et l'hiver comme l'été là c'est toujours l'hiver
Elle était dans l'escalier
Lui à côté d'elle elle à côté de lui
C'était la nuit
Et elle lui disait
Ici il fait noir
Il n'y a pas d'air
L'hiver comme l'été c'est toujours l'hiver
Le soleil du bon Dieu ne brille pas de notre côté
Il a bien trop à faire dans les riches quartiers
Serre moi dans tes bras
Embrasse-moi
Embrasse-moi longtemps
Embrasse-moi
Plus tard il sera trop tard
Notre vie c'est maintenant
Ici on crève de tout
De chaud de froid
On gèle on étouffe
On n'a pas d'air
Si tu cessais de m'embrasser
Il me semble que je mourrais étouffée
T'as quinze ans j'ai quinze ans
A nous deux ça fait trente
A trente ans on n'est plus des enfants
On a bien le droit de travailler
On a bien celui de s'embrasser
Plus tard il sera trop tard
Notre vie c'est maintenant
Embrasse-moi
Omarm me
Het was in een wijk van de Lichtstad
Waar het altijd donker is, waar nooit lucht is
En de winter zoals de zomer, daar is het altijd winter
Zij was op de trap
Hij naast haar, zij naast hem
Het was nacht
En zij zei tegen hem
Hier is het donker
Er is geen lucht
De winter zoals de zomer, het is altijd winter
De zon van de goede God schijnt niet aan onze kant
Hij heeft veel te doen in de rijke wijken
Houd me vast in je armen
Omarm me
Omarm me lang
Omarm me
Later is het te laat
Ons leven is nu
Hier sterven we van alles
Van hitte, van kou
We bevriezen, we stikken
We hebben geen lucht
Als je stopt met me kussen
Lijkt het alsof ik stikkend doodga
Jij bent vijftien, ik ben vijftien
Samen zijn we dertig
Op dertig zijn we geen kinderen meer
We hebben het recht om te werken
We hebben het recht om te kussen
Later is het te laat
Ons leven is nu
Omarm me