Je n'en connais pas la fin
Depuis quelque temps l'on fredonne
Dans mon quartier une chanson
La musique en est monotone
Et les paroles sans façon
Ce n'est qu'une chanson dus rues
Dont on ne connaît pas l'auteur
Depuis que je l'ai entendue
Elle chante et danse dans mon coeur.
REFRAIN:
Ha ha ha ha
A mon amour
Ha ha ha ha
A toi toujours
Ha ha ha ha
Dans tes grands yeux
Ha ha ha ha
Rien que nous deux.
Avec des mots naïfs et tendres
Elle raconte un grand amour,
Mais il m'a bien semblé comprendre
Que la femme souffrait un jour.
Si l'amant fut méchant pour elle,
Je veux en ignorer la fin,
Et pour que ma chanson soit belle
Je me content du refrain.
REFRAIN
Ils s'aimeront toute la vie,
Pour bien s'aimer, ce n'est pas long,
Que cette histoire est donc jolie,
Qu'elle est donc belle, ma chanson.
Il en est de plus poétiques
Je le sais bien, oui, mais voilà,
Pour moi, c'est la plus magnifique,
Car ma chanson ne finit pas.
REFRAIN
Ik ken het einde niet
Sinds een tijdje wordt er gefloten
In mijn buurt een liedje
De muziek is eentonig
En de woorden zijn simpel
Het is maar een lied uit de straten
Van wie de auteur is, weet niemand
Sinds ik het hoorde
Zingt en danst het in mijn hart.
REFRAIN:
Ha ha ha ha
Voor mijn liefde
Ha ha ha ha
Altijd voor jou
Ha ha ha ha
In jouw grote ogen
Ha ha ha ha
Alleen wij twee.
Met naïeve en tedere woorden
Vertelt het over een grote liefde,
Maar het leek me goed te begrijpen
Dat de vrouw op een dag leed.
Als de minnaar gemeen was voor haar,
Wil ik het einde niet weten,
En om mijn lied mooi te maken
Neem ik genoegen met het refrein.
REFRAIN
Zij zullen hun hele leven van elkaar houden,
Om goed van elkaar te houden, is het niet lang,
Wat een mooi verhaal is dit,
Wat een prachtig, mijn lied.
Er zijn meer poëtische verhalen
Dat weet ik goed, ja, maar kijk,
Voor mij is dit het mooiste,
Want mijn lied eindigt niet.
REFRAIN
Escrita por: Marguerite Monnot, Raymond Asso