Corrientes y Esmeralda
Amainaron guapos junto a tus ochavas
Cuando un cajetilla los calzó de cross
Y te dieron lustre las patotas bravas
Allá por el año novecientos dos
Esquina porteña, tu rante canguela
Se hace una melange de caña, gin fitz
Pase inglés y monte, bacará y quiniela
Curdelas de grappa y locas de pris
El odeón se manda la real academia
Rebotando en tangos el viejo pigall
Y se juega el resto la doliente anemia
Que espera el tranvía para su arrabal
De esmeralda al norte, del lao de retiro
Franchutas papusas caen en la oración
A ligarse un viaje, si se pone a tiro
Gambeteando el lente que tira el botón
En tu esquina un día, milonguita, aquella
Papirusa criolla que linnig mentó
Llevando un atado de ropa plebeya
Al hombre tragedia tal vez encontró
Te glosa en poemas Carlos de la púa
Y Pascual Contursi fue tu amigo fiel
En tu esquina rea, cualquier cacatúa
Sueña con la pinta de Carlos Gardel
Esquina porteña, este milonguero
Te ofrece su afecto más hondo y cordial
Cuando con la vida esté cero a cero
Te prometo el verso más rante y canero
Para hacer el tango que te haga inmortal
Corrientes en Esmeralda
De knappe jongens zijn afgekoeld bij jouw hoeken
Toen een sjofel type ze in sneakers schoot
En de ruige bendes gaven je glans
Daar rond het jaar negentien twee
Portese hoek, jouw ranzige schandaal
Wordt een mengelmoes van rum, gin en fitz
Engelse pas en gokken, bacará en loterij
Grappa en gekke wijven in de mix
De Odeon stuurt de echte academie
Terugkaatsend in tango's, de oude Pigalle
En de rest wordt ingezet, de pijnlijke anemie
Die wacht op de tram naar zijn achterbuurt
Van Esmeralda naar het noorden, bij Retiro
Fransen en papusas vallen in gebed
Om een reis te regelen, als het kan
Om de lens te omzeilen die de knaap schiet
Op jouw hoek, een dag, milonguita, die
Criolla papirusa die Linnig noemde
Met een bundel gewone kleren
Misschien vond ze de man van de tragedie
Carlos de la púa bezingt je in gedichten
En Pascual Contursi was jouw trouwe vriend
Op jouw schimmige hoek, elke kaketoe
Droomt van de uitstraling van Carlos Gardel
Portese hoek, deze milonguero
Biedt je zijn diepste en meest hartelijke genegenheid
Wanneer het leven op nul staat
Beloven ik je het meest ranzige en straatachtige vers
Om de tango te maken die je onsterfelijk maakt
Escrita por: Celedonio Flores