Mano a Mano
Rechiflado en mi tristeza, te evoco y veo que has sido
En mi pobre vida paria sólo una buena mujer.
Tu presencia de bacana puso calor en mi nido,
Fuiste buena, consecuente, y yo sé que me has querido
Como no quisiste a nadie, como no podrás querer.
Se dio el juego de remanye cuando vos, pobre percanta,
Gambeteabas la pobreza en la casa de pensión.
Hoy sos toda una bacana, la vida te ríe y canta,
Ios morlacos del otario los jugás a la marchanta
Como juega el gato maula con el mísero ratón.
Hoy tenés el mate lleno de infelices ilusiones,
Te engrupieron los otarios, las amigas y el gavión;
La milonga, entre magnates, con sus locas tentaciones,
Donde triunfan y claudican milongueras pretensiones,
Se te ha entrado muy adentro en tu pobre corazón.
Nada debo agradecerte, mano a mano hemos quedado;
No me importa lo que has hecho, lo que hacés ni lo que harás...
Los favores recibidos creo habértelos pagado
Y, si alguna deuda chica sin querer se me ha olvidado,
En la cuenta del otario que tenés se la cargás.
Mientras tanto, que tus triunfos, pobres triunfos pasajeros,
Sean una larga fila de riquezas y placer;
Que el bacán que te acamala tenga pesos duraderos,
Que te abrás de las paradas con cafishos milongueros
Y que digan los muchachos: Es una buena mujer.
Y mañana, cuando seas descolado mueble viejo
Y no tengas esperanzas en tu pobre corazón,
Si precisás una ayuda, si te hace falta un consejo,
Acordate de este amigo que ha de jugarse el pellejo
Pa'ayudarte en lo que pueda cuando llegue la ocasión.
Van Hand tot Hand
Verstrikt in mijn verdriet, roep ik je op en zie ik dat je bent
In mijn arme leven als een paria, slechts een goede vrouw.
Jouw aanwezigheid, zo cool, bracht warmte in mijn nest,
Je was goed, consequent, en ik weet dat je van me hield
Zoals je van niemand anders hield, zoals je nooit meer zult kunnen houden.
Het spel van de remanye vond plaats toen jij, arme meid,
De armoede omzeilde in het pension.
Vandaag ben je een echte dame, het leven lacht en zingt je toe,
De centen van de sukkel speel je als een pro
Zoals de kat met de arme muis speelt.
Vandaag heb je de mate vol met ongelukkige illusies,
De sukkels, de vriendinnen en de schoft hebben je bedrogen;
De milonga, tussen magnaten, met zijn gekke verleidingen,
Waar milongueras ambities triomferen en falen,
Is diep in je arme hart gekropen.
Ik hoef je niets te danken, we zijn hand in hand gebleven;
Het maakt me niet uit wat je hebt gedaan, wat je doet of wat je zult doen...
De ontvangen gunsten heb ik je terugbetaald,
En als ik per ongeluk een kleine schuld ben vergeten,
Zet je het maar op de rekening van de sukkel die je hebt.
Ondertussen, dat jouw triomfen, arme voorbijgaande triomfen,
Een lange rij van rijkdom en plezier mogen zijn;
Dat de man die je verleidt, duurzame centen heeft,
Dat je je losmaakt van de hoeken met milonga's en schoft,
En dat de jongens zeggen: Ze is een goede vrouw.
En morgen, wanneer je een afgedankt oud meubel bent
En geen hoop meer hebt in je arme hart,
Als je hulp nodig hebt, als je een advies nodig hebt,
Vergeet deze vriend niet die zijn huid zal riskeren
Om je te helpen waar hij kan als de gelegenheid zich voordoet.