395px

Nostalgieën

Edmundo Rivero

Nostalgias

Quiero emborrachar mi corazón
Para apagar un loco amor
Que más que amor es un sufrir
Y aquí vengo para eso
A borrar antiguos besos
En los besos de otras bocas
Si su amor fue "flor de un día"
¿Porqué causa es siempre mía
Esa cruel preocupación?
Quiero por los dos mi copa alzar
Para olvidar mi obstinación
Y más la vuelvo a recordar

Nostalgias
De escuchar su risa loca
Y sentir junto a mi boca
Como un fuego su respiración
Angustia
De sentirme abandonado
Y pensar que otro a su lado
Pronto, pronto le hablará de amor
¡Hermano!
Yo no quiero rebajarme
Ni pedirle, ni llorarle
Ni decirle que no puedo más vivir
Desde mi triste soledad veré caer
Las rosas muertas de mi juventud

Gime, bandoneón, tu tango gris
Quizá a ti te hiera igual
Algún amor sentimental
Llora mi alma de fantoche
Sola y triste en esta noche
Noche negra y sin estrellas
Si las copas traen consuelo
Aquí estoy con mi desvelo
Para ahogarlos de una vez
Quiero emborrachar mi corazón
Para después poder brindar
"Por los fracasos del amor"

Nostalgieën

Ik wil mijn hart bedwelmen
Om een gekke liefde te vergeten
Die meer dan liefde lijden is
En hier kom ik voor dat
Om oude kussen te wissen
In de kussen van andere monden
Als zijn liefde 'een dagbloem' was
Waarom is die dan altijd de mijne
Die wrede bezorgdheid?
Ik wil voor ons beiden mijn glas heffen
Om mijn koppigheid te vergeten
En nogmaals herinner ik haar

Nostalgieën
Van het horen van haar gekke lach
En voelen naast mijn mond
Als een vuur haar ademhaling
Angst
Van me verlaten voelen
En denken dat een ander naast haar
Snel, snel over liefde zal praten
Broeder!
Ik wil me niet verlagen
Of vragen, of huilen
Of zeggen dat ik niet meer kan leven
Vanuit mijn treurige eenzaamheid zal ik zien vallen
De dode rozen van mijn jeugd

Klaag, bandoneón, je grijze tango
Misschien doet het jou ook pijn
Een of andere sentimentele liefde
Huilt mijn ziel van een schim
Alleen en treurig deze nacht
Zwarte nacht zonder sterren
Als de glazen troost brengen
Hier ben ik met mijn onrust
Om ze eindelijk te verdrinken
Ik wil mijn hart bedwelmen
Om daarna te kunnen toosten
"Op de mislukkingen van de liefde"

Escrita por: Enrique Cadícamo