Mariana, Mariana
Mariana, Mariana
Cadê tua saia branca
Teu vestido de ramagem
Cadê teu sorriso triste
Cadê tua meia bege
Teu sapato de verniz
Cadê teus olhos zangados
Censurando o que eu não fiz
Mariana, Mariana
Mariana me responda
Cadê teu corpo moreno
Desfazendo o meu sossêgo
Cadê tuas mãos, teu medo
Teu segredo e os meus espantos
Onde aquelas noites claras
Em que eu tanto me enredei
Mariana, Mariana
Dá licença que eu desfaca
Tuar tranças, tua graça
Que eu guardei pra me enganar
Me despeço na viagem
Mas não vou sem te chamar
Mariana, Mariana
Mariana, Mariana
Mariana, Mariana
Mariana, Mariana
waar is je witte rok
je jurk met takken
waar is je verdrietige glimlach
waar zijn je beige kousen
je lak schoenen
waar zijn je boze ogen
die me veroordelen voor wat ik niet deed
Mariana, Mariana
Mariana, antwoord me
waar is je gebruinde lichaam
dat mijn rust verstoort
waar zijn je handen, je angst
je geheim en mijn schrik
waar zijn die heldere nachten
waarin ik zo verstrikt raakte
Mariana, Mariana
doe me een plezier en laat me
je vlechten, je charme
die ik bewaarde om mezelf te bedriegen
ik neem afscheid op de reis
maar ik ga niet zonder je te roepen
Mariana, Mariana
Mariana, Mariana