395px

Lero Lero

Edu Lobo

Lero Lero

Sou brasileiro de estatura mediana
Gosto muito de fulana mas sicrana é quem me quer
Porque no amor quem perde quase sempre ganha
Veja só que coisa estranha, saia dessa se puder

Não guardo mágoa, não blasfemo, não pondero
Não tolero lero-lero, devo nada pra ninguém
Sou descansado, minha vida eu levo a muque
Do batente pro batuque faço como me convém

Eu sou poeta e não nego a minha raça
Faço versos por pirraça e também por precisão
De pé quebrado, verso branco, rima rica
Negaceio, dou a dica, tenho a minha solução

Sou brasileiro, tatu-peba taturana
Bom de bola, ruim de grana, tabuada sei de cor
Quatro vez sete vinte e oito nove´s fora
Ou a onça me devora ou no fim vou rir melhor

Não entro em rifa, não adoço, não tempero
Não remarco, marco zero, se falei não volto atrás
Por onde passo deixo rastro, deito fama
Desarrumo toda a trama, desacato satanás

Brasileiro de estatura mediana
Gosto muito de fulana mas sicrana é quem me quer

Porque no amor quem perde quase sempre ganha
Veja só que coisa estranha, saia dessa se puder
Diz um ditado natural da minha terra
Bom cabrito é o que mais berra onde canta o sabiá
Desacredito no azar da minha sina
Tico-tico de rapina, ninguém leva o meu fubá

Lero Lero

Ik ben een Braziliaan van gemiddelde lengte
Ik hou veel van haar, maar zij is degene die me wil
Want in de liefde wint degene die verliest bijna altijd
Kijk eens wat een vreemde zaak, kom eruit als je kunt

Ik koester geen wrok, ik vloek niet, ik weeg niet af
Ik tolereer geen gelul, ik heb niemand iets te danken
Ik ben ontspannen, mijn leven neem ik zoals het komt
Van de werkvloer naar de muziek, doe ik wat me uitkomt

Ik ben een dichter en ik ontken mijn afkomst niet
Ik maak gedichten uit koppigheid en ook uit noodzaak
Met gebroken voeten, vrije versregels, rijke rijm
Ik geef tips, ik heb mijn oplossing, dat is mijn geheim

Ik ben een Braziliaan, een aardvarken, een taturana
Goed in voetbal, slecht met geld, de tafel weet ik uit mijn hoofd
Vier keer zeven is achtentwintig, negen is eraf
Of de jaguar verslindt me, of uiteindelijk lach ik het beste

Ik doe niet mee aan loterijen, ik zoet niet, ik breng geen smaak
Ik herzie niet, ik begin opnieuw, als ik iets zeg, ga ik niet terug
Waar ik ga, laat ik een spoor achter, ik maak naam
Ik verstoor het hele plan, ik daag de duivel uit

Braziliaan van gemiddelde lengte
Ik hou veel van haar, maar zij is degene die me wil

Want in de liefde wint degene die verliest bijna altijd
Kijk eens wat een vreemde zaak, kom eruit als je kunt
Er is een gezegde uit mijn land
Een goede bok is degene die het hardst blaft waar de nachtegaal zingt
Ik geloof niet in pech van mijn lot
Tico-tico van roof, niemand neemt mijn maïs mee.

Escrita por: Edú Lobo / Cacaso