De Amsterdammer
Het was een heerlijk schone tijd
Toen Amsterdam nog, wijd en zijd
Haar roem en glorie zag verbreid
De vreemd'ling kwam'r
De erenaam van wereldstad
Die men ons toen gegeven had
Hij was daarop zo fier en prat
De Amsterdammer
Nu ligt'r 'n dooie stad aan 't IJ
De wereld gaat er stil voorbij
Terecht vindt men de burgerij
Steeds oud en strammer
Hij is z'n vroegere veerkracht kwijt
Zijn energie verslapt, verslijt
Zij is vergrijsd, lang voor z'n tijd
De Amsterdammer
Hij gaf in zorgeloze jeugd
Zich over aan de dolste vreugd
Hij maalt niet meer om die geneugt'
En wordt steeds lammer
Hij gaf zijn kermis heel gedwee
En is nu ruimschoots al tevree
Met Hartjesdag en Pinkster-twee
De Amsterdammer
En was hij eertijds niet zo tam...
Hij is nu zacht gelijk 'n lam
Hij is ter school geweest bij Bram
Die geuzerammer
Want ach, die heeft slechts zorg gehad
Voor zedelijkheid in onze stad
Dank hem, draagt nu 'n vijgeblad
De Amsterdammer
Hij doet niet meer aan jool en pret
Hij gaat voortaan op tijd naar bed
Hij draagt 'n klepbroek en 'n pet
Als 'n Knollendammer
Hij leeft in reinheid van gemoed
En voelt hij krieb'ling in zijn bloed
Koopt hij 'n Halleluja-hoed
De Amsterdammer
Zo zit in alles dan de klad
Belasting drukt ons feit'lijk plat
Ieder trekt 'n gezicht als had
Hij katzenjammer
En zo viert de Jan Salie-geest
In Amsterdam haar jubelfeest
Hij is nog nooit zo saai geweest
De Amsterdammer
Kom, Heren van het Prinsenhof
Schiet nu eens eind'lijk uit uw slof
Verzwijgt niet langer als 'n mof
Dit leed en jammer
Toont u toch kinderen van uw tijd
Verruimt uw blik naar wijd en zijd
En schenkt weer vreugde en jolijt
Aan d'Amsterdammer
El Amsterdamer
Fue una época maravillosamente limpia
Cuando Ámsterdam aún, por doquier
Veía su fama y gloria extendida
El extranjero llegaba
El nombre de honor de ciudad mundial
Que nos habían dado entonces
Estaba tan orgulloso y vanidoso
El Amsterdamer
Ahora yace una ciudad muerta en el IJ
El mundo pasa silenciosamente por allí
Con razón se encuentra la burguesía
Siempre vieja y más rígida
Ha perdido su antigua vitalidad
Su energía se debilita, se desgasta
Ella está envejecida, mucho antes de tiempo
El Amsterdamer
Se entregó en una juventud despreocupada
A la más loca alegría
Ya no le importa más ese placer
Y se vuelve cada vez más apático
Entregó su feria muy dócilmente
Y ahora está bastante satisfecho
Con el Día de los Corazones y Pentecostés
El Amsterdamer
Y si antes no era tan manso...
Ahora es suave como un cordero
Ha ido a la escuela con Bram
Ese puritano
Porque, ay, solo ha tenido preocupaciones
Por la moralidad en nuestra ciudad
Gracias a él, ahora lleva una hoja de higuera
El Amsterdamer
Ya no se divierte ni se alegra
Ahora se va a la cama temprano
Lleva pantalones de campana y una gorra
Como un Knollendammer
Vive en la pureza del alma
Y si siente un cosquilleo en su sangre
Compra un sombrero de Aleluya
El Amsterdamer
Así que todo está en decadencia
Los impuestos nos aplastan realmente
Cada uno hace una mueca como si tuviera
Una resaca terrible
Y así la mentalidad de Jan Salie
Celebra su fiesta jubilar en Ámsterdam
Nunca ha sido tan aburrido
El Amsterdamer
Vamos, Señores del Prinsenhof
Exprésense de una vez por todas
No oculten más como un mofeta
Esta tristeza y desgracia
Muéstrense como hijos de su tiempo
Amplíen su visión hacia todos lados
Y devuelvan la alegría y la diversión
Al Amsterdamer