Bajo La Misma Piel
Yo sin poder ni respirar,
Tú sonrisa iluminaba
Cada espacio del lugar,
Caminaba sin imaginarte,
Que con sólo mirarte
Me empezaba a enamorar.
Al marcharte me di cuenta,
Que algo en mí se transformó,
Que mi vida al fin tenía sentido,
Y encontrarte se volvió una obsesión.
Llevo noches sin poder dormir,
Siento que voy a enfermar,
Desde entonces no descanso,
Es que ahora sólo pienso en ti.
Estás parada justo al lado mío,
Y sin poder hablarnos sólo admiro,
La dulzura de tus bellos ojos, l
A ilusión de mi primer amor.
He soñado tanto este momento,
Sólo quiero detener el tiempo,
Y decirte que por ti yo tengo,
La pasión bajo la misma piel.
Tengo miedo de estar solo,
De nunca tenerte más,
De vivir un vacío sin ti,
De que alguien más tome tu mano,
De sentir que te perdí,
De que ya no estés aquí.
Al marcharte me di cuenta,
Que algo en mí se consumió,
Que sin ti en mi vida no hay sentido,
Y la calma se volvió desolación.
Llevo noches sin poder dormir,
Siento que voy a enfermar,
Desde entonces no descanso,
Es que ahora sólo pienso en ti.
Estás parada justo al lado mío,
Y sin poder hablarnos sólo admiro,
La dulzura de tus bellos ojos,
La ilusión de mi primer amor.
He soñado tanto este momento,
Sólo quiero detener el tiempo,
Y decirte que por ti yo tengo,
La pasión bajo la misma piel.
He soñado tanto este momento,
Sólo quiero detener el tiempo,
Y decirte que por ti yo tengo,
La pasión bajo la misma piel.
Onder Dezelfde Huid
Ik kan niet eens ademhalen,
Jouw glimlach verlichtte
Elke ruimte om ons heen,
Ik liep zonder jou te vermoeden,
Dat met alleen een blik op jou
Ik al begon te vallen.
Toen je wegging, besefte ik,
Dat er iets in mij veranderde,
Dat mijn leven eindelijk betekenis had,
En jou vinden werd een obsessie.
Ik heb nachten zonder te kunnen slapen,
Ik voel dat ik ziek ga worden,
Sindsdien rust ik niet,
Want nu denk ik alleen aan jou.
Je staat precies naast me,
En zonder te kunnen praten, bewonder ik alleen,
De zoetheid van jouw mooie ogen,
De illusie van mijn eerste liefde.
Ik heb zo vaak van dit moment gedroomd,
Ik wil de tijd gewoon stilzetten,
En je zeggen dat ik voor jou heb,
De passie onder dezelfde huid.
Ik ben bang om alleen te zijn,
Om je nooit meer te hebben,
Om een leegte zonder jou te leven,
Dat iemand anders jouw hand pakt,
Dat ik voel dat ik je kwijt ben,
Dat je er niet meer bent.
Toen je wegging, besefte ik,
Dat er iets in mij verging,
Dat zonder jou in mijn leven er geen betekenis is,
En de rust werd een woestenij.
Ik heb nachten zonder te kunnen slapen,
Ik voel dat ik ziek ga worden,
Sindsdien rust ik niet,
Want nu denk ik alleen aan jou.
Je staat precies naast me,
En zonder te kunnen praten, bewonder ik alleen,
De zoetheid van jouw mooie ogen,
De illusie van mijn eerste liefde.
Ik heb zo vaak van dit moment gedroomd,
Ik wil de tijd gewoon stilzetten,
En je zeggen dat ik voor jou heb,
De passie onder dezelfde huid.
Ik heb zo vaak van dit moment gedroomd,
Ik wil de tijd gewoon stilzetten,
En je zeggen dat ik voor jou heb,
De passie onder dezelfde huid.