Folia no Matagal
O mar passa saborosamente a língua na areia
Que bem debochada, cínica que é
Permite deleitada esses abusos do mar
Por trás de uma folha de palmeira
A lua poderosa, mulher muito fogosa
Vem nua, vem nua
Sacudindo e brilhando inteira
Vem nua, vem nua
Sacudindo e brilhando inteira
Palmeiras se abraçam fortemente
Suspiram, dão gemidos, soltam ais
Um coqueirinho pergunta docemente
A outro coqueiro que o olha sonhador:
- Você me amará eternamente?
Ou amanhã tudo já se acabou?
- Nada acabará - grita o matagal -
Nada ainda começou!
Nada acabará - grita o matagal -
Nada ainda começou!
Imagina: são dois coqueirinhos ainda em botão
Nem conhecem ainda o que é uma paixão
E lá em cima a lua
Já virada em mel
Olha a natureza se amando ao léu
E louca de desejo fulgura num lampejo
E rubra se entrega ao céu
E louca de desejo fulgura num lampejo
E rubra se entrega ao céu
Folia in het Onderhout
De zee liket smakelijk de zandkorrels
Die zo spottend, cynisch is
Laat zich genieten van de misbruikingen van de zee
Achter een palmblad
De krachtige maan, een vurige vrouw
Komt naakt, komt naakt
Schuddend en stralend in zijn geheel
Komt naakt, komt naakt
Schuddend en stralend in zijn geheel
Palmen omarmen elkaar stevig
Zuchten, geven kreunen, laten zuchten horen
Een klein palmboompje vraagt zoet
Aan een andere palm die dromerig kijkt:
- Zult u me eeuwig liefhebben?
Of is alles morgen al voorbij?
- Niets zal eindigen - schreeuwt het onderhout -
Niets is nog begonnen!
Niets zal eindigen - schreeuwt het onderhout -
Niets is nog begonnen!
Stel je voor: het zijn twee palmboompjes nog in knop
Ze kennen nog niet wat een passie is
En daarboven de maan
Al veranderd in honing
Kijkt naar de natuur die zich vrij liefheeft
En dol van verlangen schittert in een flits
En rood geeft zich over aan de lucht
En dol van verlangen schittert in een flits
En rood geeft zich over aan de lucht
Escrita por: Luis Carlos Góes / Eduardo Dusek